Art. 82.

1. Minister właściwy do spraw pracy może dofinansować z Funduszu Pracy koszty szkoleń z języka polskiego dla cudzoziemców przebywających legalnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadających: 1) dyplom, o którym mowa w art. 7 ust. 2a pkt 7 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2024 r. poz. 1287 i 1897 oraz z 2025 r. poz. 619), z wyłączeniem obowiązku posiadania uwierzytelnień, o których mowa w tym przepisie – na wniosek okręgowej izby lekarskiej, o której mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2021 r. poz. 1342 oraz z 2023 r. poz. 1234), zwanej dalej „okręgową izbą lekarską”; 2) dyplom, o którym mowa w art. 35a ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 814, 854 i 1897 oraz z 2025 r. poz. 129 i 619), z wyłączeniem obowiązku posiadania uwierzytelnień, o których mowa w tym przepisie – na wniosek okręgowej izby pielęgniarek i położnych, o której mowa w art. 2 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 628 oraz z 2025 r.), zwanej dalej „okręgową izbą pielęgniarek i położnych”. 2. Dofinansowanie kosztów szkoleń, o których mowa w ust. 1, nie może przekraczać kwoty 3000 zł dla jednej osoby za jedno szkolenie. Cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1, może wziąć udział w maksymalnie trzech szkoleniach. 3. Okręgowa izba lekarska albo okręgowa izba pielęgniarek i położnych składa do ministra właściwego do spraw pracy, nie częściej niż raz w miesiącu, wniosek o dofinansowanie kosztów szkoleń, o których mowa w ust. 1, zawierający: 1) nazwę i adres instytucji przeprowadzających szkolenia; 2) terminy i zakres szkoleń oraz liczbę godzin szkoleń; 3) planowaną wysokość kosztów szkoleń; 4) planowaną liczbę osób uczestniczących w szkoleniach. 4. Minister właściwy do spraw pracy: 1) po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku podpisuje umowę z okręgową izbą lekarską albo okręgową izbą pielęgniarek i położnych i przekazuje kwotę na dofinansowanie kosztów szkoleń, o których mowa w ust. 1 albo 2) w przypadku negatywnego rozpatrzenia wniosku informuje okręgową izbę lekarską albo okręgową izbę pielęgniarek i położnych o przyczynach nieuwzględnienia wniosku. 5. Umowa, o której mowa w ust. 4, określa w szczególności: 1) okręgową izbę lekarską albo okręgową izbę pielęgniarek i położnych, z którą zawierana jest umowa; 2) numer rachunku bankowego okręgowej izby lekarskiej albo okręgowej izby pielęgniarek i położnych, na który mają być przekazane środki finansowe; 3) termin i zakres szkoleń oraz liczbę godzin szkoleń; 4) planowaną wysokość kosztów szkoleń; 5) planowaną liczbę osób uczestniczących w szkoleniach. 6. Po zakończeniu szkoleń objętych umową okręgowa izba lekarska albo okręgowa izba pielęgniarek i położnych przekazuje do ministra właściwego do spraw pracy sprawozdanie zawierające: 1) wykaz osób, które ukończyły szkolenia, obejmujący: a) imię (imiona) i nazwisko, b) datę urodzenia, c) rodzaj dokumentu stanowiącego podstawę przekroczenia granicy, jeżeli występuje, d) serię i numer dokumentu stanowiącego podstawę przekroczenia granicy – jeżeli występuje, e) numer PESEL – jeżeli został nadany; 2) rozliczenie otrzymanych środków na podstawie ostatecznych kosztów szkoleń wraz z określeniem poniesionych wydatków. 7. Okręgowa izba lekarska albo okręgowa izba pielęgniarek i położnych załącza do sprawozdania, o którym mowa w ust. 6, zaświadczenia o ukończeniu szkolenia osób wykazanych w sprawozdaniu oraz dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków w wysokości wynikającej ze sprawozdania. 8. W przypadku gdy ostateczny koszt szkoleń jest niższy niż koszt szkolenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, okręgowa izba lekarska albo okręgowa izba pielęgniarek i położnych zwraca nadwyżkę na rachunek bankowy dysponenta Funduszu Pracy. 9. Okręgowa izba lekarska albo okręgowa izba pielęgniarek i położnych zwraca przyznane dofinansowanie kosztów szkolenia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy szkolenie się nie odbędzie. 10. W przypadku wykorzystania przyznanego dofinansowania kosztów szkolenia, o którym mowa w ust. 1, niezgodnie z przeznaczeniem, pobrania go nienależnie lub w nadmiernej wysokości przepisy art. 169 ust. 1–6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się odpowiednio.