§ 2.

1. Zniszczenia materiałów dokonuje się przez: 1) trwałe usunięcie zapisów informacji utrwalonych na informatycznych nośnikach danych lub ich kopiach, na których informacje zostały utrwalone, w sposób uniemożliwiający odtworzenie treści tych zapisów; 2) fizyczne ich zniszczenie za pomocą urządzeń niszczących w sposób uniemożliwiający ich ponowne odczytanie. 2. Trwałe usunięcie zapisów informacji lub danych utrwalonych na informatycznych nośnikach danych lub ich kopiach, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest wykonywane w sposób uniemożliwiający odtworzenie treści tych zapisów, zgodnie z posiadanymi możliwościami technicznymi danego systemu lub nośników danych, na których zostały utrwalone. 3. W przypadku gdy trwałe usunięcie zapisów informacji utrwalonych na informatycznych nośnikach danych lub ich kopiach, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie jest możliwe, nośniki te lub ich kopie uszkadza się w sposób uniemożliwiający ich odczytanie albo dokonuje się ich fizycznego zniszczenia.