Art. 2.

W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 46) wprowadza się następujące zmiany: 1) do tytułu ustawy dodaje się odnośnik nr 2 w brzmieniu: „2) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji służy stosowaniu rozporządzenia Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażającego wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz. Urz. UE L 283 z 31.10.2017, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 431 z 21.12.2020, str. 1).”; 2) po dziale XII dodaje się dział XIIa w brzmieniu: „Dział XIIa Współpraca z Prokuraturą Europejską Art. 577a. Ilekroć w przepisach niniejszego działu jest mowa o: 1) postępowaniu europejskim – rozumie się przez to postępowanie karne prowadzone lub nadzorowane przez prokuratora Prokuratury Europejskiej zgodnie z właściwością określoną w rozporządzeniu Rady (UE) 2017/1939 z dnia 12 października 2017 r. wdrażającym wzmocnioną współpracę w zakresie ustanowienia Prokuratury Europejskiej (Dz. Urz. UE L 283 z 31.10.2017, str. 1, z późn. zm.4)), zwanym dalej „rozporządzeniem 2017/1939”; 2) postępowaniu krajowym – rozumie się przez to postępowanie karne prowadzone lub nadzorowane przez prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury. Art. 577b. § 1. Organem właściwym do wydania: 1) opinii w przedmiocie przejęcia postępowania, o której mowa w art. 27 ust. 4 rozporządzenia 2017/1939, 2) zgody, o której mowa w art. 25 ust. 4 i art. 34 ust. 5 rozporządzenia 2017/1939 – jest Prokurator Krajowy. § 2. Organem właściwym do: 1) przeprowadzenia konsultacji przewidzianych w art. 39 ust. 3 rozporządzenia 2017/1939, 2) wydania opinii, o której mowa w art. 25 ust. 2 i 3 oraz art. 40 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia 2017/1939, 3) złożenia wniosku, o którym mowa w art. 34 ust. 6 i art. 91 ust. 6 zdanie pierwsze rozporządzenia 2017/1939 – jest kierownik jednostki organizacyjnej prokuratury, od której Prokuratura Europejska przejęła sprawę, a jeśli sprawa nie była dotychczas prowadzona przez powszechną jednostkę organizacyjną prokuratury – Prokurator Krajowy. § 3. Spór o właściwość, o którym mowa w art. 25 ust. 6 rozporządzenia 2017/1939, rozstrzyga Prokurator Generalny. Na postanowienie Prokuratora Generalnego przysługuje zażalenie prokuratorowi Prokuratury Europejskiej, jeżeli rozstrzygnięcie sporu wymaga wykładni art. 22 lub art. 25 rozporządzenia 2017/1939. Zażalenie wnosi się do sądu okręgowego właściwego miejscowo dla siedziby powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, przy której utworzono biuro delegowanego prokuratora europejskiego uczestniczącego w sporze. 4) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 431 z 21.12.2020, str. 1. Art. 577c. § 1. Do czasu trwania postępowania krajowego nie wlicza się czasu trwania postępowania europejskiego. § 2. Dowody przeprowadzone w postępowaniu europejskim są dowodami w postępowaniu krajowym, chociażby czynności dowodowe zostały przeprowadzone w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub zgodnie z przepisami tego państwa, jeżeli sposób przeprowadzenia czynności nie jest sprzeczny z zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej. Art. 577d. § 1. Policja i inne organy postępowania przygotowawczego przekazują niezwłocznie do właściwego biura delegowanego prokuratora europejskiego informację o podejrzeniu popełnienia przestępstwa pozostającego we właściwości Prokuratury Europejskiej zgodnie z rozporządzeniem 2017/1939. § 2. Jeżeli po wszczęciu postępowania okaże się, że sprawa dotyczy przestępstwa pozostającego we właściwości Prokuratury Europejskiej zgodnie z rozporządzeniem 2017/1939, informację o sprawie Policja i inne organy postępowania przygotowawczego przekazują niezwłocznie do właściwego biura delegowanego prokuratora europejskiego.”; 3) w art. 615a: a) § 1 otrzymuje brzmienie: „§ 1. Przepisy rozdziałów 62, 62c, 62d, 63, 65b, 65d i 67, a także przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1805 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie wzajemnego uznawania nakazów zabezpieczenia i nakazów konfiskaty (Dz. Urz. UE L 303 z 28.11.2018, str. 1) stosuje się odpowiednio do współpracy między sądami, prokuratorami i innymi organami procesowymi a Prokuraturą Europejską.”, b) uchyla się § 2.