§ 6.

1. Pomoc finansowa jest przyznawana na podstawie umowy pożyczki. 2. Wnioski o przyznanie pomocy finansowej rozpatruje i umowę pożyczki zawiera: 1) Prokurator Krajowy, po zasięgnięciu opinii odpowiednio zebrania prokuratorów Prokuratury Krajowej albo kolegium właściwej prokuratury regionalnej – z prokuratorami i prokuratorami w stanie spoczynku, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1, oraz z prokuratorami regionalnymi; 2) Prezes IPN, po zasięgnięciu opinii: a) kolegium prokuratorów Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu – z prokuratorami: – Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i prokuratorami w stanie spoczynku, którzy pełnili służbę w tej Komisji, i których uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji Prezesa IPN, – oddziałowych komisji ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu i prokuratorami w stanie spoczynku, którzy pełnili służbę w tych oddziałowych komisjach, i których uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji Prezesa IPN, b) kolegium prokuratorów Biura Lustracyjnego – z prokuratorami: – Biura Lustracyjnego i prokuratorami w stanie spoczynku, którzy pełnili służbę w tym Biurze, i których uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji Prezesa IPN, – oddziałowych biur lustracyjnych i prokuratorami w stanie spoczynku, którzy pełnili służbę w tych oddziałowych biurach, i których uposażenia są finansowane ze środków pozostających w dyspozycji Prezesa IPN; 3) właściwy prokurator regionalny, po zasięgnięciu opinii kolegium tej prokuratury – z prokuratorami pełniącymi służbę na obszarze działania danej prokuratury regionalnej. 3. Na żądanie wnioskodawcy nieprzyznanie pomocy finansowej uzasadnia się na piśmie.