§ 3.

1. Świadectwo wydane funkcjonariuszowi zawiera informacje niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku służbowego oraz uprawnień z ubezpieczenia społecznego dotyczące: 1) okresu pełnienia służby oraz wymiaru czasu służby; 2) zajmowanego ostatnio stanowiska służbowego; 3) podstawy prawnej ustania stosunku służbowego; 4) okresu korzystania z: a) urlopu macierzyńskiego lub urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego oraz ich wymiaru i części lub b) uzupełniającego urlopu macierzyńskiego oraz jego wymiaru; 5) okresu korzystania z urlopu rodzicielskiego, podstawy prawnej udzielenia tego urlopu oraz jego wymiaru i części; 6) okresu urlopu wychowawczego wykorzystanego w trakcie służby, podstawy prawnej udzielenia tego urlopu oraz jego wymiaru i części; 7) okresu urlopu ojcowskiego oraz wymiaru i części tego urlopu; 8) sposobu rozliczenia funkcjonariusza z urlopu wypoczynkowego w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy; 9) okresu urlopu bezpłatnego i podstawy prawnej jego udzielenia; 10) okresu zawieszenia w czynnościach służbowych w przypadku, gdy funkcjonariusz nie został uniewinniony lub gdy postępowanie karne nie zostało umorzone albo gdy funkcjonariusz został ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby, oraz podstawy prawnej zawieszenia; 11) okresu korzystania w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy, ze zwolnienia od zajęć służbowych w celu osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem lub innym chorym członkiem rodziny, w rozumieniu przepisów, o których mowa w art. 152 ustawy; 12) wykorzystania w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy, zwolnienia od zajęć służbowych przewidzianego w art. 188 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878, 1222, 1871 i 1965); 13) wykorzystania w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy, zwolnienia od służby z powodu działania siły wyższej; 14) okresu korzystania w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy, z urlopu opiekuńczego; 15) potrąceń z uposażenia w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy, na zasadach określonych w art. 228 ustawy; 16) okresu pozostawania poza służbą, za który przyznano świadczenie określone w art. 223 ust. 1 ustawy.

2. Na świadectwie zamieszcza się pouczenie o prawie funkcjonariusza albo osoby uprawnionej do wystąpienia do przełożonego właściwego w sprawach osobowych z wnioskiem o sprostowanie świadectwa w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego świadectwa, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku przez przełożonego właściwego w sprawach osobowych – o prawie wystąpienia z żądaniem sprostowania świadectwa do sądu pracy w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa przez przełożonego właściwego w sprawach osobowych, natomiast w przypadku niezawiadomienia przez przełożonego właściwego w sprawach osobowych o odmowie sprostowania świadectwa – o prawie wystąpienia z żądaniem sprostowania świadectwa do sądu pracy.

3. Wzór formularza świadectwa jest określony w załączniku do rozporządzenia.