§ 2.

Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają: 1) ustawa – ustawę z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej; 2) funkcjonariusz – funkcjonariusza Służby Więziennej, którego stosunek służbowy ustał; 3) przełożony właściwy w sprawach osobowych – przełożonego, o którym mowa w art. 32 oraz art. 63 ust. 2 ustawy; 4) świadectwo – świadectwo służby; 5) osoba uprawniona – uprawnionego do odprawy pośmiertnej członka rodziny zmarłego lub zaginionego funkcjonariusza albo inną osobę będącą spadkobiercą tego funkcjonariusza; 6) poczta – operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. oraz z 2024 r. poz. 467, 1222 i 1717); 7) wyższy przełożony: a) Ministra Sprawiedliwości – w odniesieniu do Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, Szefa Inspektoratu Wewnętrznego Służby Więziennej oraz Rektora-Komendanta uczelni Służby Więziennej, b) Dyrektora Generalnego Służby Więziennej – w odniesieniu do dyrektora okręgowego Służby Więziennej, Komendanta Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendanta ośrodka szkolenia Służby Więziennej oraz komendanta ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej bezpośrednio podległego Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej, c) dyrektora okręgowego Służby Więziennej ‒ w odniesieniu do dyrektora zakładu karnego, dyrektora aresztu śledczego oraz komendanta ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej bezpośrednio podległego dyrektorowi okręgowemu Służby Więziennej.