Art. 66k.

1. Na wniosek bezrobotnego do 30 roku życia starosta może przyznać bon szkoleniowy stanowiący gwarancję skierowania bezrobotnego na wskazane przez niego szkolenie oraz opłacenia kosztów, które zostaną poniesione w związku z podjęciem szkolenia. 2. Przyznanie i realizacja bonu szkoleniowego następuje na podstawie indywidualnego planu działania oraz uprawdopodobnienia przez bezrobotnego podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej. 3. Termin ważności bonu szkoleniowego określa starosta. 4. W ramach bonu szkoleniowego starosta finansuje bezrobotnemu, do wysokości 100 % przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu przyznania bonu szkoleniowego, koszty: 1) jednego lub kilku szkoleń, w tym kosztów kwalifikacyjnego kursu zawodowego i kursu nadającego uprawnienia zawodowe – w formie wpłaty na konto instytucji szkoleniowej; 2) niezbędnych badań lekarskich lub psychologicznych – w formie wpłaty na konto wykonawcy badania; 3) przejazdu na szkolenia – w formie ryczałtu wypłacanego bezrobotnemu w wysokości: a) do 150 zł – w przypadku szkolenia trwającego do 150 godzin, b) powyżej 150 zł do 200 zł – w przypadku szkolenia trwającego ponad 150 godzin; 4) zakwaterowania, jeśli zajęcia odbywają się poza miejscem zamieszkania – w formie ryczałtu wypłacanego bezrobotnemu w wysokości: a) do 550 zł – w przypadku szkolenia trwającego poniżej 75 godzin, b) powyżej 550 zł do 1100 zł – w przypadku szkolenia trwającego od 75 do 150 godzin, c) powyżej 1100 zł do 1500 zł – w przypadku szkolenia trwającego ponad 150 godzin. 5. Starosta finansuje koszty, o których mowa w ust. 4, do wysokości określonej w bonie szkoleniowym, a bezrobotny pokrywa koszty przekraczające ten limit.