§ 7.

1. Bank w okresie, o którym mowa w art. 5 ust. 10 ustawy, weryfikuje co dwa lata obrachunkowe oraz na koniec tego okresu zgodność przyznanej rekompensaty z warunkami określonymi w decyzji Komisji z dnia 20 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania art. 106 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (Dz. Urz. UE L 7 z 11.01.2012, str. 3). 2. Pierwszą weryfikację poziomu przyznanej rekompensaty za świadczenie usługi publicznej w ogólnym interesie gospodarczym Bank przeprowadza za okres od przekazania środków publicznych inwestorowi do końca roku obrachunkowego następującego po roku przekazania przez beneficjenta wsparcia oświadczenia inwestora o kosztach realizacji przedsięwzięcia. 3. Koszty realizacji przedsięwzięcia poniesione przed dniem przekazania środków publicznych beneficjentowi wsparcia nie podlegają waloryzacji. 4. Weryfikacja poziomu przyznanej rekompensaty za świadczenie usługi publicznej w ogólnym interesie gospodarczym obejmuje okres od przekazania przez beneficjenta wsparcia środków publicznych inwestorowi do końca ostatniego roku obrachunkowego, za który przedstawiono dane, o których mowa w ust. 5. 5. Beneficjent wsparcia przedkłada Bankowi, na podstawie zatwierdzonych sprawozdań finansowych inwestora, dane dotyczące kosztów i przychodów związanych ze świadczeniem usługi publicznej w ogólnym interesie gospodarczym. 6. Bank przy wykorzystaniu danych, o których mowa w ust. 5, określa: 1) wartość rekompensaty za świadczenie usługi publicznej w ogólnym interesie gospodarczym, obliczoną w sposób określony w § 6 ust. 1, 2) poziom kosztów netto, obliczony w sposób określony w § 6 ust. 3, 3) wartość rozsądnego zysku inwestora, obliczoną w sposób określony w § 6 ust. 5 – przypadające na okres, o którym mowa w ust. 4. 7. Bank weryfikuje, czy dla okresu, o którym mowa w ust. 4, jest spełniony warunek, o którym mowa w § 6 ust. 2, obliczany według wzoru: RUOIG ≤KN+RZ w którym poszczególne symbole oznaczają: RUOIG – rekompensata za świadczenie usługi publicznej w ogólnym interesie gospodarczym; w przypadku gdy w ramach przedsięwzięcia są realizowane lokale mieszkalne, których najem stanowi usługę publiczną rekompensowaną objęciem udziałów lub akcji społecznej inicjatywy mieszkaniowej, do rekompensaty tej zalicza się również rekompensatę związaną ze wsparciem uzyskanym z Rządowego Funduszu Rozwoju Mieszkalnictwa, udzielonym na podstawie art. 33l ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa w brzmieniu obowiązującym w dniu 21 sierpnia 2025 r., w zakresie dotyczącym lokali mieszkalnych realizowanych w ramach przedsięwzięcia z udziałem tego wsparcia, oraz rekompensatę związaną z prawem do korzystania z dokumentacji projektowych, o której mowa w art. 7h ust. 4 ustawy, KN – koszty netto inwestora wynikające ze świadczenia usługi publicznej w ogólnym interesie gospodarczym, RZ – rozsądny zysk inwestora. 8. W przypadku stwierdzenia, że warunek, o którym mowa w § 6 ust. 2, obliczony zgodnie z ust. 7 nie został spełniony, Bank weryfikuje, jaki odsetek kwoty średniej rocznej rekompensaty za świadczenie usługi publicznej w ogólnym interesie gospodarczym stanowi nadwyżka. 9. Jeżeli nadwyżka rekompensaty za świadczenie usługi publicznej w ogólnym interesie gospodarczym: 1) nie przekracza 10 % kwoty średniej rocznej tej rekompensaty – zostaje ona przeniesiona na kolejny okres i jest odliczana od kwoty rekompensaty należnej w tym okresie; 2) przekracza 10 % kwoty średniej rocznej tej rekompensaty – beneficjent wsparcia zwraca nadwyżkę do Funduszu Dopłat. 10. W przypadku gdy beneficjent wsparcia dokona zwrotu, o którym mowa w ust. 9 pkt 2, kwota przyznanej rekompensaty za świadczenie usługi publicznej w ogólnym interesie gospodarczym jest pomniejszana o kwotę zwrotu.