Art. 38.

1. Produkt pozyskany w ramach zakupu kontrolnego podlega zwrotowi po zakończeniu kontroli, a jeżeli w związku z ustaleniami kontroli zostało wszczęte postępowanie, podlega zwrotowi po zakończeniu postępowania w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktu, jeżeli jest możliwy do użytku zgodnego z przeznaczeniem. 2. Warunku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się, w przypadku gdy produkt pozyskany w ramach zakupu kontrolnego nie został zakwalifikowany jako próbka. 3. Podmiot gospodarczy, od którego nabyto produkt w ramach zakupu kontrolnego, jest obowiązany do przyjęcia zwracanego produktu oraz zwrotu zapłaty za zwracany produkt. 4. Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej rozstrzyga o obowiązku przyjęcia zwracanego produktu oraz zwrotu zapłaty za zwracany produkt, w drodze postanowienia, na które służy zażalenie: 1) po zakończeniu kontroli – w przypadku gdy wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nie przekazuje Prezesowi Urzędu protokołu kontroli wraz z aktami kontroli; 2) po otrzymaniu od Prezesa Urzędu informacji, że w związku z ustaleniami kontroli nie zostanie wszczęte postępowanie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktu, albo informacji o zakończeniu tego postępowania – w przypadku gdy wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej przekazuje Prezesowi Urzędu protokół kontroli wraz z aktami kontroli. 5. W przypadku odmowy przyjęcia zwracanego produktu podlega on utylizacji albo może być przedmiotem: 1) nieodpłatnego przekazania lub darowizny na rzecz jednostek sektora finansów publicznych lub państwowych osób prawnych, które nie są jednostkami sektora finansów publicznych; 2) darowizny na rzecz jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 i 1160), niebędących jednostkami sektora finansów publicznych, oraz fundacji lub organizacji pożytku publicznego, które prowadzą działalność charytatywną, opiekuńczą, kulturalną, leczniczą, oświatową, naukową, badawczo-rozwojową, wychowawczą, sportową lub turystyczną, z przeznaczeniem na realizację ich celów statutowych. 6. Podmiot gospodarczy ponosi koszty utylizacji produktu w przypadku, o którym mowa w ust. 5, jeżeli została wydana decyzja, o której mowa w art. 48 ust. 1 albo art. 49 pkt 3 i 4. W przypadku gdy w związku z ustaleniami kontroli nie zostanie wszczęte postępowanie w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktu oraz w przypadkach, o których mowa w art. 49 pkt 1, 2 i 5, koszty utylizacji produktu są ponoszone z budżetu państwa. Kwota stanowiąca równowartość kosztów utylizacji produktu podlega ściągnięciu na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 7. W przypadku nieuiszczenia w terminie zwrotu zapłaty za zwracany produkt, w tym w przypadku określonym w ust. 5, kwota stanowiąca równowartość zwrotu zapłaty za zwracany produkt podlega ściągnięciu na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 8. Kwoty, o których mowa w ust. 6 i 7, stanowią dochód budżetu państwa.