Art. 4.

1. Maksymalny limit wydatków budżetu państwa z części 48 – gospodarka surowcami energetycznymi przeznaczonych na wykonywanie zadań i realizację działań, wynikających z niniejszej ustawy, wynosi w roku: 1) 2026 – 2229 mln zł; 2) 2027 – 1870 mln zł; 3) 2028 – 1539 mln zł; 4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 340, 368, 620, 680, 1022, 1180, 1301, 1302, 1366, 1795, 1804 i 1817. 4) 2029 – 1756 mln zł; 5) 2030 – 1021 mln zł; 6) 2031 – 653 mln zł; 7) 2032 – 400 mln zł; 8) 2033 – 316 mln zł; 9) 2034 – 65 mln zł; 10) 2035 – 729 mln zł. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 3. 3. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków określonego w ust. 1 i środków zaplanowanych w ustawie budżetowej na ten rok na realizację zadań wynikających z niniejszej ustawy oraz w przypadku, gdy część planowanych wydatków, o których mowa w ust. 1, przypadająca proporcjonalnie na okres od początku roku kalendarzowego do końca danego kwartału została przekroczona: 1) po pierwszym kwartale – co najmniej o 20 %, 2) po dwóch kwartałach – co najmniej o 15 %, 3) po trzech kwartałach – co najmniej o 10 % – minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi stosuje mechanizm korygujący polegający na obniżeniu kosztów wykonywania zadań i realizacji działań, o których mowa w ust. 1, w tym wstrzymaniu finansowania wypłat jednorazowych odpraw pieniężnych. 4. Wstrzymane wypłaty, o których mowa w ust. 3, wypłaca się do dnia 31 stycznia roku następnego, do wysokości środków określonych w ust. 1 na ten rok. 5. W przypadku gdy wielkość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z maksymalnym limitem wydatków budżetu państwa, o którym mowa w ust. 1, przepisu ust. 3 nie stosuje się.