§ 9.

1. Faktura ustrukturyzowana i faktury, o których mowa w art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 i art. 106nh ust. 1 ustawy, po przesłaniu ich do Krajowego Systemu e-Faktur, używane poza Krajowym Systemem e-Faktur, są oznaczane: 1) kodem weryfikującym, który zawiera: a) adres zasobu oprogramowania interfejsowego wskazany w specyfikacji tego oprogramowania, b) datę, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1 ustawy, a w przypadku faktury korygującej – datę, o której mowa w art. 106j ust. 2 pkt 2 ustawy, c) numer identyfikacji podatkowej (NIP) sprzedawcy, d) wyróżnik faktury, oraz 2) numerem identyfikującym fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur zamieszczanym bezpośrednio pod kodem weryfikującym, o którym mowa w pkt 1. 2. Sposób oznaczania określony w ust. 1 stosuje się odpowiednio do: 1) faktury ustrukturyzowanej i faktur, o których mowa w art. 106nda ust. 1 i art. 106nh ust. 1 ustawy, po przesłaniu ich do Krajowego Systemu e-Faktur, udostępnianych nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 ustawy, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur; 2) faktury, o której mowa w art. 106nf ust. 1 ustawy, po przesłaniu jej do Krajowego Systemu e-Faktur, udostępnianej nabywcy towarów lub usług w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. 3. Faktury, o których mowa w art. 106nda ust. 1 i art. 106nh ust. 1 ustawy, udostępniane nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 ustawy, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, przed przesłaniem do Krajowego Systemu e-Faktur, są oznaczane: 1) kodem weryfikującym, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, oraz 2) napisem „OFFLINE” zamieszczanym bezpośrednio pod kodem weryfikującym, o którym mowa w ust. 1 pkt 1. 4. Sposób oznaczania określony w ust. 3 stosuje się odpowiednio do faktury, o której mowa w art. 106nf ust. 1 ustawy, udostępnianej nabywcy towarów lub usług w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. 5. Faktura, o której mowa w art. 106nf ust. 1 ustawy, wystawiana przez nabywcę towarów lub usług zgodnie z art. 106d ust. 1 ustawy i udostępniana podatnikowi w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, przed przesłaniem do Krajowego Systemu e-Faktur, jeżeli nabywca towarów lub usług nie posługuje się numerem identyfikacji podatkowej (NIP) na potrzeby danej czynności, a posiada numer, o którym mowa w art. 106e ust. 1 pkt 24 lit. b ustawy, jest oznaczana: 1) kodem weryfikującym, który zawiera: a) adres zasobu oprogramowania interfejsowego wskazany w specyfikacji tego oprogramowania, b) datę, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1 ustawy, a w przypadku faktury korygującej – datę, o której mowa w art. 106j ust. 2 pkt 2 ustawy, c) numer identyfikacji podatkowej (NIP) sprzedawcy, d) wyróżnik faktury, oraz 2) napisem „OFFLINE” zamieszczonym bezpośrednio pod kodem weryfikującym, o którym mowa w pkt 1. 6. Faktura VAT RR i faktura VAT RR KOREKTA, o których mowa w art. 116 ust. 3b ustawy, używana poza Krajowym Systemem e-Faktur, jest oznaczana: 1) kodem weryfikującym, który zawiera: a) adres zasobu oprogramowania interfejsowego wskazany w specyfikacji tego oprogramowania, b) datę, o której mowa w art. 116 ust. 2 pkt 4 ustawy, a w przypadku faktury VAT RR KOREKTA – datę, o której mowa w art. 116 ust. 5e pkt 1 ustawy, c) numer identyfikacji podatkowej (NIP) rolnika ryczałtowego, d) wyróżnik faktury, oraz 2) numerem identyfikującym fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur zamieszczanym bezpośrednio pod kodem weryfikującym, o którym mowa w pkt 1. 7. Faktura VAT RR i faktura VAT RR KOREKTA, o których mowa w art. 116 ust. 3c ustawy, używana poza Krajowym Systemem e-Faktur, po przesłaniu do Krajowego Systemu e-Faktur, jest oznaczana: 1) kodem weryfikującym, który zawiera: a) adres zasobu oprogramowania interfejsowego wskazany w specyfikacji tego oprogramowania, b) datę, o której mowa w art. 116 ust. 2 pkt 4 ustawy, a w przypadku faktury VAT RR KOREKTA – datę, o której mowa w art. 116 ust. 5e pkt 1 ustawy, c) numer identyfikacji podatkowej (NIP) rolnika ryczałtowego, d) wyróżnik faktury, oraz 2) numerem identyfikującym fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur zamieszczanym bezpośrednio pod kodem weryfikującym, o którym mowa w pkt 1. 8. Przez oznaczenie faktury kodem weryfikującym wraz z odpowiednim numerem lub napisem rozumie się utworzenie bezpośredniego linku do faktury lub znaku graficznego w sposób określony w specyfikacji oprogramowania interfejsowego i naniesienie go bezpośrednio na fakturę przed przekazaniem jej odbiorcy, a w przypadku gdy faktura jest przesyłana odbiorcy w formacie ustrukturyzowanych danych uniemożliwiających naniesienie tego kodu bezpośrednio na fakturę – przesłanie odbiorcy odrębnego linku do faktury lub znaku graficznego wraz z odpowiednim numerem lub napisem razem z fakturą. 9. Znak graficzny, o którym mowa w ust. 8, przedstawia unikalny ciąg znaków w postaci dwuwymiarowego, kwadratowego kodu graficznego QR zgodnego z normą ISO/IEC 18004:2024. 10. Faktury, o których mowa w ust. 3–5, są dodatkowo oznaczane: 1) kodem umożliwiającym zapewnienie autentyczności pochodzenia i integralności treści tych faktur, który zawiera: a) adres zasobu oprogramowania interfejsowego wskazany w specyfikacji tego oprogramowania, b) typ identyfikatora kontekstu i jego wartość, c) numer identyfikacji podatkowej (NIP) sprzedawcy, d) identyfikator certyfikatu KSeF, e) wyróżnik faktury, f) składniki, o których mowa w lit. a–e, opatrzone certyfikatem KSeF potwierdzającym tożsamość wystawcy faktury, oraz 2) napisem „CERTYFIKAT” zamieszczonym bezpośrednio pod kodem, o którym mowa w pkt 1. 11. Przez kontekst, o którym mowa w ust. 10 pkt 1 lit. b, rozumie się identyfikator podatnika uprawnionego do wystawiania faktur przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur służący do weryfikacji uprawnień posiadanych przez wystawcę faktury przy przesyłaniu tych faktur do Krajowego Systemu e-Faktur. 12. Przez oznaczenie faktury kodem, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, wraz z odpowiednim napisem rozumie się utworzenie bezpośredniego linku do faktury lub znaku graficznego w sposób określony w specyfikacji oprogramowania interfejsowego i naniesienie go bezpośrednio na fakturę przed przekazaniem jej odbiorcy, a w przypadku gdy faktura jest przesyłana odbiorcy w formacie ustrukturyzowanych danych uniemożliwiających naniesienie go bezpośrednio na fakturę – przesłanie odbiorcy odrębnego linku do faktury lub znaku graficznego wraz z odpowiednim napisem razem z fakturą. 13. Znak graficzny, o którym mowa w ust. 12, przedstawia unikalny ciąg znaków w postaci dwuwymiarowego, kwadratowego kodu graficznego QR zgodnego z normą ISO/IEC 18004:2024. 14. Szczegółowy opis wymagań technicznych dla kodu weryfikującego i kodu, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, zawiera specyfikacja oprogramowania interfejsowego.