§ 6.

2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podatnika lub podmiotu, który nadaje lub odbiera uprawnienie; 2) dane kontaktowe podatnika lub podmiotu, który nadaje lub odbiera uprawnienie: a) adres poczty elektronicznej – dana podawana obowiązkowo, b) numer telefonu tego podatnika lub podmiotu – dana podawana nieobowiązkowo; 3) w przypadku osoby fizycznej, której jest nadawane lub odbierane uprawnienie: a) numer identyfikacji podatkowej (NIP) osoby fizycznej lub numer PESEL osoby fizycznej, a w przypadku niepodania numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru PESEL – datę urodzenia osoby fizycznej, b) imię i nazwisko osoby fizycznej, c) numer i serię dowodu osobistego lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość osoby fizycznej wraz z krajem jego wydania – w przypadku nieposiadania numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru PESEL, d) dane unikalne powiązane z certyfikatem kwalifikowanego podpisu elektronicznego osoby fizycznej, obliczane na podstawie tego certyfikatu i tworzone przy użyciu funkcji skrótu kryptograficznego opartej na algorytmie SHA-256 – w przypadku gdy ten certyfikat nie zawiera numeru identyfikacji podatkowej (NIP) lub numeru PESEL, e) dane kontaktowe osoby fizycznej: – adres poczty elektronicznej – dana podawana obowiązkowo, – numer telefonu – dana podawana nieobowiązkowo; 4) miejsce i cel składania zawiadomienia; 5) podpis podatnika lub podmiotu, który nadaje lub odbiera uprawienie, lub podmiotu reprezentującego. 3. W przypadku nadawania uprawnień, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2, przez złożenie zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, uprawnienia te może posiadać jedna osoba fizyczna. Wskazanie kolejnej osoby fizycznej w sposób określony w zdaniu pierwszym jest możliwe po odebraniu uprawnień uprzednio wskazanej osobie fizycznej. 4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nadawania lub odbierania uprawnień do korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur w przypadku: 1) samorządowej jednostki budżetowej, samorządowego zakładu budżetowego, urzędu gminy, starostwa powiatowego lub urzędu marszałkowskiego; 2) członków grupy VAT; 3) zakładu (oddziału) osoby prawnej lub innej wyodrębnionej jednostki wewnętrznej podatnika. 5. Wzór zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik do rozporządzenia.

Brzmienie po wejściu w życie zmiany (z tekstu jednolitego):

1. Uwierzytelnianie podmiotów korzystających z Krajowego Systemu e-Faktur wymaga użycia: 1) środka identyfikacji elektronicznej wydanego w systemie identyfikacji elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej, o którym mowa w art. 21a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1725), albo 2) danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego podpisu elektronicznego, jeżeli te dane pozwalają na identyfikację i uwierzytelnienie wymagane w celu korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur, albo 3) danych weryfikowanych za pomocą kwalifikowanej pieczęci elektronicznej, jeżeli te dane pozwalają na identyfikację i uwierzytelnienie wymagane w celu korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur, albo 4) certyfikatu KSeF wytworzonego po uwierzytelnieniu się w sposób, o którym mowa w pkt 1–3, przez podatnika lub osoby fizyczne i inne podmioty uprawnione – oraz weryfikacji posiadanych uprawnień. 2. Pobrany certyfikat KSeF jest ważny nie dłużej niż 2 lata od daty jego wytworzenia lub od wskazanej przez podatnika daty początkowej jego obowiązywania i może być odnowiony w okresie jego ważności. 3. Szczegółowy opis wymagań technicznych dla certyfikatu KSeF oraz sposobu jego poboru z Krajowego Systemu e-Faktur zawiera specyfikacja oprogramowania interfejsowego. 4. W przypadku kwalifikowanych podpisów elektronicznych niezawierających numeru identyfikacji podatkowej (NIP) i numeru PESEL podatnika będącego osobą fizyczną uwierzytelnienie oraz weryfikacja posiadanych uprawnień są możliwe również po zgłoszeniu danych unikalnych powiązanych z certyfikatem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, obliczanych na podstawie tego certyfikatu i tworzonych przy użyciu funkcji skrótu kryptograficznego opartej na algorytmie SHA-256, do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w zawiadomieniu, o którym mowa w § 5 ust. 1. 5. W przypadku kwalifikowanych pieczęci elektronicznych niezawierających numeru identyfikacji podatkowej (NIP) podatnika uwierzytelnienie oraz weryfikacja posiadanych uprawnień są możliwe również po zgłoszeniu danych unikalnych powiązanych z certyfikatem kwalifikowanej pieczęci elektronicznej, obliczanych na podstawie tego certyfikatu i tworzonych przy użyciu funkcji skrótu kryptograficznego opartej na algorytmie SHA-256, do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w zawiadomieniu, o którym mowa w § 5 ust. 1.