Art. 51.

1. Monitorowanie obejmuje zbieranie, przechowywanie, analizowanie i rozpowszechnianie danych dotyczących występowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz związanej z tymi odzwierzęcymi czynnikami chorobotwórczymi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe. 2. W ramach realizacji obowiązku monitorowania: 1) Główny Lekarz Weterynarii i Główny Inspektor Sanitarny zapewniają: a) zbieranie, przechowywanie, analizowanie i niezwłoczne udostępnianie wyników tego monitorowania do publicznej wiadomości na stronie internetowej administrowanej odpowiednio przez Główny Inspektorat Weterynarii i Główny Inspektorat Sanitarny, b) objęcie tym monitorowaniem wszystkich etapów produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, c) stałą współpracę polegającą na wymianie informacji i szczegółowych danych dotyczących występowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz związanej z tymi odzwierzęcymi czynnikami chorobotwórczymi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe; 2) Główny Inspektor Sanitarny prowadzi badania epidemiologiczne ognisk chorób odzwierzęcych przenoszonych przez żywność; 3) Główny Lekarz Weterynarii współpracuje z Komisją Europejską. 3. Za ognisko, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, uważa się wystąpienie: 1) w określonych warunkach co najmniej 2 przypadków zachorowań ludzi na chorobę odzwierzęcą przenoszoną przez żywność lub zakażeń ludzi czynnikiem chorobotwórczym wywołującym tę chorobę lub 2) sytuacji, w której obserwowana liczba przypadków zachorowań na chorobę odzwierzęcą przenoszoną przez żywość przekracza spodziewaną liczbę zachorowań i te zachorowania są powiązane z jednym źródłem pokarmu lub istnieje prawdopodobieństwo takiego powiązania. 4. Minister właściwy do spraw rolnictwa informuje Komisję Europejską o organie właściwym do współpracy z Komisją Europejską w zakresie obowiązku monitorowania.