Art. 41.

1. W zakresie swojej właściwości powiatowy lekarz weterynarii, wojewódzki lekarz weterynarii i Główny Lekarz Weterynarii wykonują zadania właściwego organu dotyczące: 1) sporządzania planu szczepień i ustanawiania obszarów tych szczepień, o których mowa w art. 69 ust. 1 rozporządzenia 2016/429; 2) podejmowania decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/361 z dnia 28 listopada 2022 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących stosowania niektórych weterynaryjnych produktów leczniczych do celów zapobiegania niektórym chorobom umieszczonym w wykazie i ich zwalczania (Dz. Urz. UE L 52 z 20.02.2023, str. 1). 2. Podjęcie decyzji określonej w ust. 1 pkt 2 przez powiatowego lekarza weterynarii lub wojewódzkiego lekarza weterynarii jest uzależnione od wydania zgody przez Głównego Lekarza Weterynarii. 3. Aby zapewnić efektywne zwalczanie chorób umieszczonych w wykazie lub chorób określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 1 lub zapobieganie tym chorobom, mogą zostać wprowadzone środki dotyczące stosowania weterynaryjnych produktów leczniczych w odniesieniu do tych chorób określone w art. 46 ust. 1 rozporządzenia 2016/429. 4. Minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, środki dotyczące stosowania weterynaryjnych produktów leczniczych w odniesieniu do chorób umieszczonych w wykazie lub chorób określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 1, mając na względzie zapewnienie efektywnego zapobiegania tym chorobom i ich zwalczanie, a także kryteria określone w art. 46 ust. 2 rozporządzenia 2016/429 i przepisy Unii Europejskiej wydane na podstawie art. 47 ust. 1 rozporządzenia 2016/429.