Art. 39.

1. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia: 1) krajowe środki zwalczania w zakresie nieuregulowanym w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, które stosuje się w przypadku podejrzenia wystąpienia lub potwierdzenia wystąpienia u zwierząt choroby kategorii B lub choroby kategorii C na obszarach nieobjętych programami likwidacji takiej choroby, lub 2) krajowe środki zwalczania, które stosuje się w przypadku podejrzenia wystąpienia lub potwierdzenia wystąpienia u zwierząt choroby określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 1 – mając na względzie przepisy art. 170 i art. 171 rozporządzenia 2016/429 – w odniesieniu do zwierząt lądowych i przepisy art. 226 rozporządzenia 2016/429 – w odniesieniu do zwierząt wodnych, a także przepisy Unii Europejskiej wydane na podstawie rozporządzenia 2016/429. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa, określając krajowe środki zwalczania na podstawie ust. 1: 1) wybiera je w odniesieniu do danej choroby odpowiednio z katalogu środków określonych w art. 53–71 rozporządzenia 2016/429 i określonych w przepisach Unii Europejskiej wydanych na postawie rozporządzenia 2016/429 lub 2) może wskazać inne środki niż środki wymienione w pkt 1 niezbędne do zapobiegania rozprzestrzenianiu się danej choroby i jej zwalczania. 3. Minister właściwy do spraw rolnictwa, określając krajowe środki zwalczania na podstawie ust. 1, wskazuje gatunki lub grupy zwierząt, do których mają być zastosowane te środki.