Art. 5.

W ustawie z dnia 9 października 2015 r. o produktach biobójczych (Dz. U. z 2021 r. poz. 24) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 6 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: „3. Produkty biobójcze, na które wydano pozwolenie, zezwolenie na handel równoległy albo pozwolenie na obrót, są udostępniane na rynku do stosowania: 1) profesjonalnego – przez użytkownika będącego osobą fizyczną, która stosuje produkt biobójczy w celach innych niż własne niezarobkowe potrzeby, w tym w ramach działalności gospodarczej lub zawodowej; 2) powszechnego – przez użytkownika będącego osobą fizyczną, która stosuje produkt biobójczy w celach związanych z własnymi niezarobkowymi potrzebami.”; 2) po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu: „Art. 6a. 1. Produkty biobójcze przeznaczone do fumigacji, zawierające substancje czynne, które mogą stwarzać szczególne zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt lub dla środowiska, wymienione w wykazie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 7 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Dz. U. z 2024 r. oraz z 2025 r. poz. 1168, 1697 i 1709): 1) są udostępniane na rynku do stosowania profesjonalnego wyłącznie osobom, które: a) ukończyły szkolenie, o którym mowa w art. 64 ust. 1a pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin, b) posiadają zaświadczenie o ukończeniu szkolenia, o którym mowa w art. 64 ust. 1a pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin, i okażą to zaświadczenie podczas zakupu tych produktów; 2) mogą być stosowane wyłącznie przez osoby spełniające warunki określone w pkt 1. 2. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą polegającą na udostępnianiu na rynku produktów biobójczych określonych w ust. 1 jest obowiązany: 1) potwierdzać sprzedaż tych produktów biobójczych fakturą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896, 1203 i 1541) zawierającą imię, nazwisko oraz adres i miejsce zamieszkania albo nazwę oraz adres i siedzibę nabywcy tych produktów biobójczych, dane o ilości sprzedanych produktów biobójczych i numer ich partii; 2) prowadzić ewidencję nabywców tych produktów biobójczych zawierającą: a) następujące dane nabywcy produktów biobójczych: – imię i nazwisko oraz numer zaświadczenia potwierdzającego ukończenie przez tego nabywcę szkolenia, o którym mowa w art. 64 ust. 1a pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin – jeżeli tym nabywcą jest osoba fizyczna, – nazwę, siedzibę i adres, a w przypadku gdy nabycia tych produktów biobójczych dokonuje na rzecz nabywcy inna osoba – imię i nazwisko osoby dokonującej zakupu produktu biobójczego na rzecz tego nabywcy i numer zaświadczenia potwierdzającego ukończenie przez tę osobę szkolenia, o którym mowa w art. 64 ust. 1a pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin – jeżeli tym nabywcą nie jest osoba fizyczna, b) nazwę produktu biobójczego i numer pozwolenia, zezwolenia na handel równoległy albo pozwolenia na obrót, c) ilość produktu biobójczego, numer jego partii i datę produkcji, d) datę sprzedaży produktu biobójczego. 3. Ewidencja, o której mowa w ust. 2 pkt 2, jest prowadzona w celu wykonywania zadań ustawowych przez organy wymienione w art. 39 ust. 1. Informacje zawarte w ewidencji przechowuje się przez 5 lat. 4. Produkty biobójcze określone w ust. 1 nie mogą być udostępniane na rynku w ramach umowy zawartej na odległość w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2024 r. poz. 1796 oraz z 2025 r. poz. 1172).”; 3) po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu: „Art. 45a. 1. Kto: 1) udostępnia produkty biobójcze określone w art. 6a ust. 1 z naruszeniem warunków określonych w tym przepisie, lub 2) nie potwierdza sprzedaży produktów biobójczych określonych w art. 6a ust. 1 fakturą zawierającą informacje i dane określone w art. 6a ust. 2 pkt 1 lub nie prowadzi ewidencji nabywców produktów biobójczych zgodnie z art. 6a ust. 2 lub 3, lub 3) udostępnia na rynku produkty biobójcze określone w art. 6a ust. 1 w ramach umowy zawartej na odległość w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta – podlega karze grzywny w wysokości do 30 000 zł. 2. Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2025 r. poz. 860, 1178 i 1661).”.