Art. 1.

W ustawie z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami (Dz. U. z 2023 r. poz. 301) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 11 w ust. 1 w pkt 1 wyraz „trzeci” zastępuje się wyrazem „drugi”; 2) w art. 33: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Właściwym organem do: 1) wyznaczenia punktów kontroli granicznej, o których mowa w art. 59 rozporządzenia 2017/625, w których przeprowadza się kontrolę urzędową określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z państw trzecich w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, zwanych dalej „punktami kontroli granicznej”, wycofania tego wyznaczenia, zawieszenia tego wyznaczenia i nakazania wstrzymania działalności tych punktów oraz odwołania tego zawieszenia jest minister właściwy do spraw rolnictwa; 2) przeprowadzenia kontroli spełnienia minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, o których mowa w art. 64 ust. 3 rozporządzenia 2017/625 i rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/1014 z dnia 12 czerwca 2019 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy w zakresie minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, w tym ośrodków inspekcyjnych, oraz formatu, kategorii i skrótów stosowanych w wykazach punktów kontroli granicznej i punktów kontroli (Dz. Urz. UE L 165 z 21.06.2019, str. 10), zwanym dalej „rozporządzeniem 2019/1014”, jest wojewódzki inspektor właściwy ze względu na lokalizację tych punktów.”, b) uchyla się ust. 3, c) w ust. 4 uchyla się zdanie drugie, d) ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Zawieszenie punktu kontroli granicznej i nakaz wstrzymania działalności tego punktu kontroli granicznej są dokonywane na wniosek Głównego Inspektora.”, e) w ust. 6 skreśla się wyrazy „lub punktu kontroli, innego niż punkt kontroli granicznej”, f) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Zawieszenie punktu kontroli granicznej i nakaz wstrzymania działalności tego punktu kontroli granicznej są skuteczne od dnia następującego po dniu, w którym zostało ogłoszone obwieszczenie, o którym mowa w ust. 6.”, 1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin, ustawę z dnia 9 listopada 2012 r. o nasiennictwie, ustawę z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin, ustawę z dnia 9 października 2015 r. o produktach biobójczych oraz ustawę z dnia 13 lutego 2020 r. o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa. g) w ust. 8 skreśla się wyrazy „lub punktu kontroli, innego niż punkt kontroli granicznej”, h) ust. 9 otrzymuje brzmienie: „9. Główny Inspektor wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie przekazywania informacji, o których mowa w art. 63 ust. 2 i ust. 4 lit. b rozporządzenia 2017/625, dotyczących punktów kontroli granicznej.”; 3) po art. 33 dodaje się art. 33a–33c w brzmieniu: „Art. 33a. 1. Właściwym organem do: 1) wyznaczenia punktów kontroli innych niż punkty kontroli granicznej, o których mowa w art. 53 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/625, w których mogą być przeprowadzane kontrole identyfikacyjne i kontrole bezpośrednie przesyłek określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z państw trzecich w obszarze, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. g rozporządzenia 2017/625, zwanych dalej „punktami kontroli innymi niż punkty kontroli granicznej”, wycofania tego wyznaczenia, zawieszenia tego wyznaczenia i nakazania wstrzymania ich działalności oraz odwołania tego zawieszenia, 2) przeprowadzenia kontroli spełnienia minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, o których mowa w art. 64 ust. 3 rozporządzenia 2017/625 i w rozporządzeniu 2019/1014, mających zastosowanie do punktów kontroli innych niż punkty kontroli granicznej, zgodnie z art. 53 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/625 – jest wojewódzki inspektor właściwy ze względu na ich lokalizację. 2. Jako punkt kontroli inny niż punkt kontroli granicznej może zostać wyznaczony: 1) obiekt Inspekcji; 2) obiekt podmiotu innego niż Inspekcja. Art. 33b. 1. Wojewódzki inspektor wyznacza punkt kontroli inny niż punkt kontroli granicznej, jeżeli: 1) zostały spełnione wymogi, o których mowa w art. 64 ust. 3 rozporządzenia 2017/625 i rozporządzeniu 2019/1014, w zakresie zapewniającym właściwe przeprowadzanie kontroli identyfikacyjnych lub kontroli bezpośrednich przesyłek roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które będą poddawane takim kontrolom w tym punkcie kontroli innym niż punkt kontroli granicznej; 2) ten punkt kontroli inny niż punkt kontroli granicznej uzyskał pozytywną opinię naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego ze względu na proponowaną jego lokalizację dotyczącą wyznaczenia tego punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej w tym miejscu. 2. Wyznaczenie obiektu podmiotu innego niż Inspekcja jako punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej jest dokonywane na wniosek tego podmiotu, w drodze decyzji wojewódzkiego inspektora. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera: 1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy, z tym że w przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i miejsca zamieszkania tej osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej; 2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż określony w pkt 1; 3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy, a w przypadku wnioskodawcy nieposiadającego tego numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada; 4) imię, nazwisko i adres do korespondencji osoby właściwej do kontaktów z wojewódzkim inspektorem; 5) proponowaną lokalizację punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej; 6) wskazanie roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które będą poddawane kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej w punkcie kontroli innym niż punkt kontroli granicznej; 7) opis sposobu spełnienia wymogów, o których mowa w art. 64 ust. 3 rozporządzenia 2017/625 i rozporządzeniu 2019/1014; 8) okres, na jaki ma zostać wyznaczony punkt kontroli inny niż punkt kontroli granicznej. 4. Jeżeli wnioskodawca jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku, o którym mowa w ust. 2, zamiast informacji określonych w ust. 3 pkt 1–3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego rejestru. 5. Wojewódzki inspektor przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 2, przeprowadza kontrolę urzędową w celu sprawdzenia spełnienia wymogów, o których mowa w art. 64 ust. 3 rozporządzenia 2017/625 i w rozporządzeniu 2019/1014. 6. Wojewódzki inspektor po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 2, może przeprowadzić kontrolę urzędową w celu sprawdzenia, czy punkt kontroli inny niż punkt kontroli granicznej nadal spełnia wymogi, o których mowa w art. 64 ust. 3 rozporządzenia 2017/625 i w rozporządzeniu 2019/1014. 7. Podmiot, o którym mowa w ust. 2, powiadamia wojewódzkiego inspektora o zmianie informacji zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 2, w terminie 30 dni od dnia zajścia zdarzenia, które spowodowało zmianę tych informacji. 8. Jeżeli podmiot, o którym mowa w ust. 2, nie dopełnił obowiązku określonego w ust. 7, wojewódzki inspektor: 1) nakazuje na piśmie usunięcie stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie, jednak nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia nakazu, jeżeli stwierdzone uchybienia nie mają wpływu na prawidłowy przebieg kontroli identyfikacyjnych lub kontroli bezpośrednich przeprowadzanych w punkcie kontroli innym niż punkt kontroli granicznej, albo 2) zawiesza w drodze decyzji wyznaczenie punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej i nakazuje wstrzymanie jego działalności albo wycofuje jego wyznaczenie, jeżeli stwierdzone uchybienia mają wpływ na prawidłowy przebieg kontroli identyfikacyjnych lub kontroli bezpośrednich przeprowadzanych w tym punkcie kontroli innym niż punkt kontroli granicznej, w zależności od rodzaju i zakresu stwierdzonych uchybień. 9. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 2, nie usunie stwierdzonych uchybień w terminie, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, wojewódzki inspektor wycofuje, w drodze decyzji, wyznaczenie punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej. 10. Jeżeli z informacji zawartych w powiadomieniu, o którym mowa w ust. 7, wynika, że punkt kontroli inny niż punkt kontroli granicznej przestał spełniać warunki wymagane do jego wyznaczenia, wojewódzki inspektor: 1) nakazuje na piśmie usunięcie stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie, jednak nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia nakazu, jeżeli stwierdzone uchybienia nie mają wpływu na prawidłowy przebieg kontroli identyfikacyjnych lub kontroli bezpośrednich przeprowadzanych w tym punkcie kontroli innym niż punkt kontroli granicznej, albo 2) zawiesza w drodze decyzji wyznaczenie punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej i nakazuje wstrzymanie jego działalności albo wycofuje jego wyznaczenie, jeżeli stwierdzone uchybienia mają wpływ na prawidłowy przebieg kontroli identyfikacyjnych lub kontroli bezpośrednich przeprowadzanych w tym punkcie kontroli innym niż punkt kontroli granicznej, w zależności od rodzaju i zakresu stwierdzonych uchybień. 11. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 2, nie usunie stwierdzonych uchybień w terminie, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, wojewódzki inspektor wycofuje, w drodze decyzji, wyznaczenie punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej. 12. Wycofanie wyznaczenia obiektu podmiotu innego niż Inspekcja jako punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej w przypadku, o którym mowa w art. 62 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2017/625, oraz zawieszenie tego wyznaczenia i nakazanie wstrzymania działalności tego punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej w przypadku, o którym mowa w art. 63 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, jest dokonywane przez wojewódzkiego inspektora w drodze decyzji. 13. Wojewódzki inspektor wycofuje, w drodze decyzji, wyznaczenie punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej również: 1) na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 2; 2) w przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 2, uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli urzędowej, o której mowa w ust. 6, co powoduje, że nie jest możliwe ustalenie, czy punkt kontroli inny niż punkt kontroli granicznej nadal spełnia wymogi, o których mowa w art. 64 ust. 3 rozporządzenia 2017/625 i w rozporządzeniu 2019/1014. 14. Odwołanie zawieszenia wyznaczenia obiektu podmiotu innego niż Inspekcja jako punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej jest dokonywane przez wojewódzkiego inspektora w drodze decyzji. 15. Decyzje, o których mowa w ust. 8 pkt 2, ust. 9, ust. 10 pkt 2, ust. 11 i 12, ust. 13 pkt 2 i ust. 14, podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Art. 33c. 1. Wojewódzki inspektor informuje Głównego Inspektora o wyznaczeniu punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej, wycofaniu tego wyznaczenia, zawieszeniu tego wyznaczenia i nakazaniu wstrzymania działalności tego punktu kontroli innego niż punkt kontroli granicznej oraz odwołaniu tego zawieszenia. 2. Główny Inspektor: 1) udostępnia na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat wykaz, o którym mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, dotyczący punktów kontroli innych niż punkty kontroli granicznej; 2) wykonuje obowiązki państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie przekazywania informacji, o których mowa w art. 63 ust. 2 i ust. 4 lit. b rozporządzenia 2017/625, dotyczących punktów kontroli innych niż punkty kontroli granicznej.”; 4) po art. 37 dodaje się art. 37a i art. 37b w brzmieniu: „Art. 37a. 1. W przypadku drewnianych materiałów opakowaniowych, przy których wykorzystaniu są przewożone z państw trzecich towary inne niż rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty, które przed wprowadzeniem z państw trzecich powinny zostać poddane granicznej kontroli fitosanitarnej, kontrola dokumentacji w zakresie sprawdzenia, czy te drewniane materiały opakowaniowe są prawidłowo oznakowane, kontrola identyfikacyjna lub kontrola bezpośrednia tych drewnianych materiałów opakowaniowych może zostać przeprowadzona po wyrażeniu zgody przez wojewódzkiego inspektora, na wniosek odbiorcy przesyłki, we wskazanym przez tego odbiorcę punkcie dopuszczenia do obrotu w Unii, w magazynach lub obiektach, lub w miejscu przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, jeżeli przeprowadzenie granicznej kontroli fitosanitarnej tych drewnianych materiałów opakowaniowych jest niemożliwe w miejscu ich wprowadzenia z państw trzecich z uwagi na specyfikę przewożonych towarów lub możliwość uszkodzenia przewożonych towarów. 2. Zgoda na przeprowadzenie kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej, o których mowa w ust. 1, we wskazanym przez odbiorcę przesyłki punkcie dopuszczenia do obrotu w Unii, w magazynach lub obiektach, lub w miejscu przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, jest udzielana, w drodze decyzji, przez wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na: 1) miejsce wprowadzenia z państw trzecich drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1 – w przypadku gdy te drewniane materiały opakowaniowe są wprowadzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bezpośrednio z państwa trzeciego; 2) lokalizację punktu dopuszczenia do obrotu w Unii, magazynów lub obiektów, lub miejsca przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625 – w przypadku gdy drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, są wprowadzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa trzeciego przez terytorium innego państwa członkowskiego. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres odbiorcy przesyłki, z tym że w przypadku gdy odbiorcą przesyłki jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i miejsca zamieszkania tej osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej; 2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż określony w pkt 1; 3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) odbiorcy przesyłki, a w przypadku odbiorcy przesyłki nieposiadającego tego numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada; 4) opis drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, i wskazanie ich ilości; 5) opis sposobu transportu drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, do punktu dopuszczenia do obrotu w Unii, magazynów lub obiektów, lub miejsca przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625; 6) wskazanie punktu dopuszczenia do obrotu w Unii, magazynów lub obiektów, lub miejsca przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, w których drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, zostaną poddane kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej, o których mowa w ust. 1, i będą przechowywane do czasu uzyskania wyników tych kontroli; 7) wskazanie sposobu, w jaki drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, mogą na koszt odbiorcy przesyłki zostać zniszczone lub poddane jednorazowemu zabiegowi, jeżeli kontrola dokumentacji, kontrola identyfikacyjna lub kontrola bezpośrednia, o których mowa w ust. 1, wykażą, że te drewniane materiały opakowaniowe nie spełniają wymagań określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub w przepisach ustawy i wskazanie miejsca zniszczenia tych drewnianych materiałów opakowaniowych lub poddania ich jednorazowemu zabiegowi. 4. Jeżeli odbiorca przesyłki jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku, o którym mowa w ust. 1, zamiast informacji określonych w ust. 3 pkt 1–3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego rejestru. 5. Jeżeli zniszczenia drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, lub poddania ich jednorazowemu zabiegowi w przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 7, ma dokonać podmiot inny niż odbiorca przesyłki, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się oświadczenie tego podmiotu o dysponowaniu warunkami organizacyjno-technicznymi niezbędnymi do dokonania zniszczenia drewnianych materiałów opakowaniowych lub poddania ich jednorazowemu zabiegowi. 6. Wojewódzki inspektor wyraża zgodę na przeprowadzenie kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej, o których mowa w ust. 1, we wskazanym przez odbiorcę przesyłki punkcie dopuszczenia do obrotu w Unii, w magazynach lub obiektach, lub w miejscu przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, jeżeli: 1) drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, nie wykazują objawów porażenia przez agrofagi – w przypadku gdy jest możliwe przeprowadzenie ich oględzin; 2) transport drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, do punktu dopuszczenia do obrotu w Unii, magazynów lub obiektów, lub miejsca przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, nie stwarza zagrożenia rozprzestrzenienia się agrofagów; 3) wskazane przez odbiorcę przesyłki punkt dopuszczenia do obrotu w Unii, magazyny lub obiekty, lub miejsce przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, spełniają warunki zapewniające prawidłowe przeprowadzenie kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej, o których mowa w ust. 1, i izolację drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, w sposób uniemożliwiający rozprzestrzenienie się agrofagów do czasu uzyskania wyników tych kontroli; 4) wskazany przez odbiorcę przesyłki sposób, w jaki drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, zostaną na jego koszt zniszczone lub poddane jednorazowemu zabiegowi, zapewnia skuteczne zniszczenie agrofagów – w przypadku gdy kontrola dokumentacji, kontrola identyfikacyjna lub kontrola bezpośrednia, o których mowa w ust. 1, wykażą, że drewniane materiały opakowaniowe nie spełniają wymagań określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub w przepisach ustawy; 5) odbiorca przesyłki w okresie 2 lat poprzedzających złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie naruszył przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub przepisów ustawy, dotyczących granicznej kontroli fitosanitarnej; 6) naczelnik urzędu celno-skarbowego sprawujący dozór celny nad towarami przewożonymi przy wykorzystaniu drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, nie wyraził negatywnej opinii dotyczącej proponowanego miejsca przeprowadzenia kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej, o których mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku wojewódzkiego inspektora o wydanie takiej opinii, a w przypadku towarów łatwo psujących się – niezwłocznie. 7. Zgoda, o której mowa w ust. 1, jest udzielana przez wojewódzkiego inspektora w przypadku, o którym mowa w ust. 2: 1) pkt 1 – po uzyskaniu pozytywnej opinii wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na lokalizację punktu dopuszczenia do obrotu w Unii, magazynów lub obiektów, lub miejsca przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, jeżeli właściwy dla tego miejsca jest wojewódzki inspektor inny niż udzielający tej zgody, 2) pkt 2 – po uzyskaniu pozytywnej opinii organu właściwego w sprawach ochrony roślin przed agrofagami państwa członkowskiego, na terytorium którego drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, są wprowadzane bezpośrednio z państwa trzeciego, i po uzyskaniu pozytywnej opinii Głównego Inspektora – dotyczących przeprowadzenia kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej, o których mowa w ust. 1, we wskazanym przez odbiorcę przesyłki punkcie dopuszczenia do obrotu w Unii, w magazynach lub obiektach, lub w miejscu przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625. 8. Decyzja, o której mowa w ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu. 9. Zmiana i uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2, nie wymagają zgody strony. 10. Kontrole dokumentacji, kontrole identyfikacyjne i kontrole bezpośrednie, o których mowa w ust. 1, przeprowadza wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania tych kontroli. 11. Jeżeli kontrolę dokumentacji, o której mowa w ust. 1, przeprowadza naczelnik urzędu celno-skarbowego na podstawie art. 34 ust. 5: 1) wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się za pośrednictwem tego naczelnika urzędu celno-skarbowego, a do tego wniosku naczelnik urzędu celno-skarbowego dołącza opinię o: a) braku możliwości przeprowadzenia tej kontroli w miejscu wprowadzenia drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, z państw trzecich z uwagi na specyfikę przewożonych towarów lub możliwość uszkodzenia przewożonych towarów, b) braku objawów porażenia przez agrofagi drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1 – w przypadku gdy jest możliwe przeprowadzenie ich oględzin; 2) kontrolę tych drewnianych materiałów opakowaniowych we wskazanym przez odbiorcę przesyłki punkcie dopuszczenia do obrotu w Unii, w magazynach lub obiektach, lub w miejscu przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, przeprowadza wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania tej kontroli. Art. 37b. 1. W przypadku drewnianych materiałów opakowaniowych, przy których wykorzystaniu są przewożone z państw trzecich towary inne niż rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty, które przed wprowadzeniem z państw trzecich powinny zostać poddane granicznej kontroli fitosanitarnej, do których nie są dołączone wymagane dokumenty lub które nie są prawidłowo oznakowane, ich zniszczenie lub poddanie jednorazowemu zabiegowi może zostać przeprowadzone po wyrażeniu zgody przez wojewódzkiego inspektora, na wniosek odbiorcy przesyłki, we wskazanym przez tego odbiorcę miejscu innym niż miejsce ich wprowadzenia z państwa trzeciego, jeżeli przeładunek, zniszczenie lub poddanie tych drewnianych materiałów opakowaniowych jednorazowemu zabiegowi jest niemożliwe w miejscu ich wprowadzenia z państwa trzeciego z uwagi na specyfikę przewożonych towarów lub możliwość uszkodzenia przewożonych towarów. 2. Zgoda na zniszczenie lub poddanie drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, jednorazowemu zabiegowi w miejscu wskazanym przez odbiorcę przesyłki innym niż miejsce ich wprowadzenia z państw trzecich jest udzielana, w drodze decyzji, przez wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce wprowadzenia z państw trzecich tych drewnianych materiałów opakowaniowych. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres odbiorcy przesyłki, z tym że w przypadku gdy odbiorcą przesyłki jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i miejsca zamieszkania tej osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej; 2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż określony w pkt 1; 3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) odbiorcy przesyłki, a w przypadku odbiorcy przesyłki nieposiadającego tego numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada; 4) opis drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, i wskazanie ich ilości; 5) opis sposobu transportu drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, do miejsca ich zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi; 6) wskazanie miejsca, w którym drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, będą przechowywane do czasu ich zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi; 7) wskazanie sposobu, w jaki drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, zostaną na koszt odbiorcy przesyłki zniszczone lub poddane jednorazowemu zabiegowi, i miejsca zniszczenia tych drewnianych materiałów opakowaniowych lub poddania ich jednorazowemu zabiegowi. 4. Jeżeli odbiorca przesyłki jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku, o którym mowa w ust. 1, zamiast informacji określonych w ust. 3 pkt 1–3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego rejestru. 5. Jeżeli zniszczenia drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, lub poddania ich jednorazowemu zabiegowi ma dokonać inny podmiot niż odbiorca przesyłki, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się oświadczenie tego podmiotu o dysponowaniu warunkami organizacyjno-technicznymi niezbędnymi do dokonania zniszczenia drewnianych materiałów opakowaniowych lub poddania ich jednorazowemu zabiegowi. 6. Wojewódzki inspektor wyraża zgodę na zniszczenie lub poddanie drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, jednorazowemu zabiegowi w miejscu wskazanym przez odbiorcę przesyłki innym niż miejsce ich wprowadzenia z państw trzecich, jeżeli: 1) drewniane materiały opakowaniowe nie wykazują objawów porażenia przez agrofagi – w przypadku gdy jest możliwe przeprowadzenie ich oględzin; 2) transport drewnianych materiałów opakowaniowych do miejsca ich zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi nie stwarza zagrożenia rozprzestrzenienia się agrofagów; 3) wskazane przez odbiorcę przesyłki miejsce, w którym drewniane materiały opakowaniowe będą przechowywane do czasu ich zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi, zapewnia ich izolację w sposób uniemożliwiający rozprzestrzenienie się agrofagów; 4) wskazany przez odbiorcę przesyłki sposób, w jaki drewniane materiały opakowaniowe zostaną na jego koszt zniszczone lub poddane jednorazowemu zabiegowi, zapewnia skuteczne zniszczenie agrofagów; 5) odbiorca przesyłki w okresie 2 lat poprzedzających złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie naruszył przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub przepisów ustawy, dotyczących granicznej kontroli fitosanitarnej; 6) naczelnik urzędu celno-skarbowego sprawujący dozór celny nad towarami przewożonymi przy wykorzystaniu drewnianych materiałów opakowaniowych nie wyraził negatywnej opinii dotyczącej proponowanego miejsca ich zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku wojewódzkiego inspektora o wydanie takiej opinii, a w przypadku towarów łatwo psujących się – niezwłocznie. 7. W decyzji, o której mowa w ust. 2, wojewódzki inspektor określa termin zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1. 8. Decyzję, o której mowa w ust. 2, wojewódzki inspektor wydaje po zasięgnięciu opinii dotyczącej zniszczenia drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, lub poddania tych drewnianych materiałów opakowaniowych jednorazowemu zabiegowi, w miejscu, o którym mowa w ust. 1, wojewódzkiego inspektora właściwego dla tego miejsca, jeżeli właściwy dla tego miejsca jest wojewódzki inspektor inny niż wydający tę decyzję. 9. Decyzja, o której mowa w ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu. 10. Zmiana i uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2, nie wymagają zgody strony.”; 5) w art. 50 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: „1a. Informacja, o której mowa w ust. 1, może być przekazana w terminie późniejszym niż dzień 30 kwietnia danego roku, jeżeli wynika to z wymagań importowych państwa trzeciego. 1b. W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, Główny Inspektor udostępnia informację o terminie przekazania informacji, o której mowa w ust. 1, na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat.”; 6) po art. 51 dodaje się art. 51a–51i w brzmieniu: „Art. 51a. 1. Jeżeli dla potwierdzenia spełnienia wymagań importowych państwa trzeciego i wydania fitosanitarnego świadectwa eksportowego lub fitosanitarnego świadectwa reeksportowego dla określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów jest wymagane wyłącznie zastosowanie oceny wizualnej tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów i nie jest wymagane wypełnienie rubryki „Deklaracja dodatkowa” fitosanitarnego świadectwa eksportowego lub fitosanitarnego świadectwa reeksportowego ujętej we wzorze określonym w załączniku do Międzynarodowej konwencji ochrony roślin, sporządzonej w Rzymie dnia 6 grudnia 1951 r. (Dz. U. z 2001 r. poz. 151 oraz z 2007 r. poz. 485), a eksporter dokonujący wysyłki tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów do tego państwa trzeciego jest wpisany do rejestru zaufanych eksporterów prowadzonego przez wojewódzkiego inspektora, fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe może zostać wydane na podstawie kontroli urzędowej, o której mowa w art. 47 ust. 7 pkt 2 lit. b, obejmującej ocenę wizualną przesyłek przeprowadzoną ze zredukowaną częstotliwością, zwanej dalej „kontrolą urzędową o zredukowanej częstotliwości”. 2. Kontrola urzędowa o zredukowanej częstotliwości obejmuje ocenę wizualną nie mniej niż: 1) co 10 wysyłanej przesyłki – jeżeli eksporter jest wpisany do rejestru zaufanych eksporterów nie dłużej niż przez rok; 2) co 20 wysyłanej przesyłki – jeżeli eksporter jest wpisany do rejestru zaufanych eksporterów dłużej niż przez rok. Art. 51b. Do rejestru zaufanych eksporterów może zostać wpisany eksporter, który: 1) przez co najmniej 2 lata jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych prowadzonego przez wojewódzkiego inspektora; 2) w okresie, o którym mowa w pkt 1: a) składał co roku do wojewódzkiego inspektora wniosek o wydanie fitosanitarnego świadectwa eksportowego lub fitosanitarnego świadectwa reeksportowego dla co najmniej 10 przesyłek, b) nie był karany i nie została na niego nałożona administracyjna kara pieniężna za naruszenie przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub przepisów ustawy; 3) wdrożył zatwierdzoną przez wojewódzkiego inspektora procedurę samodzielnej kontroli roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wyprowadzanych do określonych państw trzecich przeprowadzanej przez osoby, które: a) posiadają wykształcenie zapewniające wiedzę w zakresie ochrony roślin przed agrofagami niezbędną do prawidłowego przeprowadzania tej kontroli lub b) zdały egzamin potwierdzający posiadanie wiedzy w zakresie ochrony roślin przed agrofagami niezbędnej do prawidłowego przeprowadzania tej kontroli – zwaną dalej „procedurą kontroli”. Art. 51c. 1. Wpisu do rejestru zaufanych eksporterów dokonuje na wniosek zainteresowanego eksportera wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę tego eksportera, a w przypadku: 1) gdy tym eksporterem jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą – wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce wykonywania działalności gospodarczej; 2) eksportera niemającego miejsca zamieszkania albo siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – wojewódzki inspektor, który dokonał wpisu tego eksportera do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych. 2. Wniosek o wpis do rejestru zaufanych eksporterów zawiera: 1) numer, pod którym wnioskodawca jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych; 2) imię i nazwisko osoby wyznaczonej do kontaktów z wojewódzkim inspektorem; 3) imię i nazwisko osób, które będą przeprowadzały samodzielną kontrolę roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które przed wyprowadzeniem do określonych państw trzecich będą poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości; 4) miejsce wykonywanej działalności w zakresie eksportu roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które przed wyprowadzeniem do określonych państw trzecich będą poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości; 5) nazwę botaniczną roślin lub nazwę produktów roślinnych lub nazwę innych przedmiotów, które przed wyprowadzeniem do określonych państw trzecich będą poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości i określenie państwa trzeciego, do którego będą wyprowadzane lub przez które będą przemieszczane. 3. Do wniosku o wpis do rejestru zaufanych eksporterów dołącza się: 1) kopię zaświadczenia, o którym mowa w art. 51e ust. 2, albo kopię dokumentów potwierdzających, że osoby, które będą przeprowadzały samodzielną kontrolę roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które przed wyprowadzeniem do określonych państw trzecich będą poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości, spełniają wymagania określone w art. 51b pkt 3 lit. a; 2) procedurę kontroli zatwierdzoną przez wojewódzkiego inspektora albo wniosek o jej zatwierdzenie. 4. W przypadku gdy wniosek o zatwierdzenie procedury kontroli został złożony razem z wnioskiem o wpis do rejestru zaufanych eksporterów, wpis ten nie może zostać dokonany przed zatwierdzeniem procedury kontroli. 5. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym artykule do trybu postępowania z wnioskiem o wpis do rejestru zaufanych eksporterów stosuje się przepisy art. 6 ust. 3–5. 6. Rejestr zaufanych eksporterów zawiera: 1) informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 1–4; 2) zakres wpisu określający nazwę botaniczną roślin lub nazwę produktów roślinnych lub nazwę innych przedmiotów, które przed wyprowadzeniem do określonych państw trzecich będą poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości i określenie państwa trzeciego, do którego będą one wprowadzane lub przez które będą przemieszczane; 3) numer i datę wpisu. 7. Wojewódzki inspektor, który dokonał wpisu do rejestru zaufanych eksporterów, informuje na piśmie eksportera wpisanego do rejestru zaufanych eksporterów o dokonaniu wpisu do rejestru zaufanych eksporterów oraz o zakresie tego wpisu, w terminie 7 dni od dnia jego dokonania. 8. Wojewódzki inspektor zapewnia Głównemu Inspektorowi dostęp do informacji zawartych w rejestrze zaufanych eksporterów. 9. Główny Inspektor może udostępnić informacje zawarte w rejestrze zaufanych eksporterów właściwemu organowi państwa trzeciego, do którego rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty będą wyprowadzane lub przez które będą przemieszczane, jeżeli wynika to z wymagań importowych państwa trzeciego. Udostępnieniu podlegają wyłącznie informacje niezbędne do potwierdzenia spełnienia wymagań importowych państwa trzeciego. 10. Główny Inspektor udostępnia na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat wykaz roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów oraz państw trzecich, do których są one wyprowadzane, objętych zakresem wpisów do rejestru zaufanych eksporterów. Art. 51d. 1. Procedura kontroli określa odrębnie w odniesieniu do wszystkich objętych nią roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które przed wyprowadzeniem do określonych państw trzecich będą poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości: 1) zakres, opis i częstotliwość samodzielnej kontroli roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wyprowadzanych do państw trzecich, 2) sposób identyfikacji agrofagów lub objawów porażenia przez agrofagi podczas przeprowadzania samodzielnej kontroli, o której mowa w pkt 1, 3) opis pomieszczeń, w których będzie przeprowadzana samodzielna kontrola, o której mowa w pkt 1, ze szczególnym uwzględnieniem ich infrastruktury sanitarnej, 4) wykaz sprzętu, który będzie wykorzystywany przy przeprowadzaniu samodzielnej kontroli, o której mowa w pkt 1, i jego opis, 5) opis zabiegów, którym będą poddawane rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty przed wysyłką, niszczących danego agrofaga lub zapobiegających jego rozprzestrzenianiu się – jeżeli takie zabiegi będą przeprowadzane, 6) sposób pakowania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów poddawanych samodzielnej kontroli, o której mowa w pkt 1, 7) sposób zapewnienia identyfikacji roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów poddawanych samodzielnej kontroli, o której mowa w pkt 1, 8) środki podejmowane w celu ograniczenia występowania agrofagów w miejscu składowania roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów przeznaczonych do wysyłki, 9) środki podejmowane w celu ograniczenia występowania agrofagów w miejscu przeprowadzania samodzielnej kontroli, o której mowa w pkt 1, 10) opis działań podejmowanych w przypadku podejrzenia występowania agrofagów w miejscach, o których mowa w pkt 8 lub 9, lub w przesyłkach roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów przeznaczonych do wysyłki, w celu identyfikacji tych agrofagów, 11) sposób prowadzenia dokumentacji zawierającej opis przeprowadzania samodzielnej kontroli, o której mowa w pkt 1, zabiegów, działań i środków, o których mowa w pkt 2 i 5–10, 12) sposób informowania wojewódzkiego inspektora o podejrzeniu występowania w przesyłkach roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów przeznaczonych do wysyłki agrofagów objętych wymaganiami eksportowymi państwa trzeciego, do którego te rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty będą wyprowadzane lub przez które będą przemieszczane – uwzględniając agrofagi objęte wymaganiami eksportowymi państwa trzeciego, do którego rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty będą wyprowadzane lub przez które będą przemieszczane, agrofagi, które mogą występować na tych roślinach, produktach roślinnych lub innych przedmiotach, sposoby wykrywania i identyfikacji tych agrofagów oraz zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego. 2. Wojewódzki inspektor zatwierdza procedurę kontroli na wniosek zainteresowanego eksportera. 3. Wojewódzki inspektor w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku o zatwierdzenie procedury kontroli: 1) informuje eksportera na piśmie o zatwierdzeniu procedury kontroli – gdy procedura kontroli spełnia wymagania określone w ust. 1; 2) wzywa eksportera do uzupełnienia lub poprawienia procedury kontroli we wskazanym zakresie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia tego wezwania, z pouczeniem, że nieuzupełnienie lub niepoprawienie procedury kontroli w tym terminie spowoduje jej zatwierdzenie w ograniczonym zakresie – gdy procedura kontroli nie spełnia wymagań określonych w ust. 1 w odniesieniu do części roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych procedurą kontroli; 3) wzywa eksportera do uzupełnienia lub poprawienia procedury kontroli w terminie 30 dni od dnia doręczenia tego wezwania, z pouczeniem, że nieuzupełnienie lub niepoprawienie procedury kontroli w tym terminie spowoduje pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania – gdy procedura kontroli nie spełnia wymagań określonych w ust. 1 w odniesieniu do wszystkich roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych tą procedurą kontroli. 4. W razie nieuzupełnienia lub niepoprawienia procedury kontroli w terminie wskazanym w wezwaniu, w przypadku, o którym mowa w ust. 3: 1) pkt 2 – wojewódzki inspektor informuje eksportera na piśmie o zatwierdzeniu procedury kontroli w ograniczonym zakresie; 2) pkt 3 – wniosek o zatwierdzenie procedury kontroli pozostawia się bez rozpoznania. 5. Wojewódzki inspektor, jeżeli uzupełniona lub poprawiona procedura kontroli: 1) spełnia wymagania określone w ust. 1 – informuje eksportera na piśmie o zatwierdzeniu procedury kontroli; 2) nie spełnia wymagań określonych w ust. 1 w odniesieniu do części roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych procedurą kontroli – informuje eksportera na piśmie o zatwierdzeniu procedury kontroli w ograniczonym zakresie wraz z uzasadnieniem; 3) nie spełnia wymagań określonych w ust. 1 w odniesieniu do wszystkich roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych procedurą kontroli – informuje eksportera na piśmie o niezatwierdzeniu procedury kontroli wraz z uzasadnieniem. Art. 51e. 1. Egzamin, o którym mowa w art. 51b pkt 3 lit. b: 1) przeprowadza wojewódzki inspektor; 2) może zostać przeprowadzony przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego. 2. Potwierdzeniem zdania egzaminu, o którym mowa w art. 51b pkt 3 lit. b, jest zaświadczenie wydane przez wojewódzkiego inspektora. 3. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 2, zawiera imię i nazwisko osoby, która zdała egzamin, o którym mowa w art. 51b pkt 3 lit. b. 4. Osoba, która nie zdała egzaminu, o którym mowa w art. 51b pkt 3 lit. b, może ponownie przystąpić do tego egzaminu nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od dnia, w którym go nie zdała. 5. Jeżeli osoba, która nie zdała egzaminu, o którym mowa w art. 51b pkt 3 lit. b, zgłosi zamiar przystąpienia do tego egzaminu przed upływem terminu określonego w ust. 4, wojewódzki inspektor na piśmie informuję tę osobę o niedopuszczeniu do tego egzaminu. 6. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wykształcenie i zakres wiedzy, jakie powinny posiadać osoby przeprowadzające samodzielną kontrolę roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które przed wyprowadzeniem do określonych państw trzecich będą poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości, oraz dokumenty potwierdzające posiadanie tego wykształcenia, mając na uwadze zapewnienie prawidłowego przeprowadzania tej kontroli. Art. 51f. 1. Jeżeli osoba, o której mowa w art. 51b pkt 3, przeprowadza samodzielną kontrolę roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wyprowadzanych do państw trzecich z naruszeniem procedury kontroli, stwarzając zagrożenie naruszenia wymagań importowych państwa trzeciego, wojewódzki inspektor zakazuje, w drodze decyzji, tej osobie przeprowadzania takiej kontroli do czasu zdania egzaminu, o którym mowa w art. 51b pkt 3 lit. b. 2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu. 3. Osoba, której wojewódzki inspektor zakazał przeprowadzania samodzielnej kontroli roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wyprowadzanych do państw trzecich decyzją, o której mowa w ust. 1, może przystąpić do egzaminu, o którym mowa w art. 51b pkt 3 lit. b, nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna. 4. Jeżeli osoba, której wojewódzki inspektor zakazał przeprowadzania samodzielnej kontroli roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wyprowadzanych do państw trzecich decyzją, o której mowa w ust. 1, zgłosi zamiar przystąpienia do egzaminu, o którym mowa w art. 51b pkt 3 lit. b, przed upływem terminu określonego w ust. 3, wojewódzki inspektor odmawia tej osobie na piśmie dopuszczenia do tego egzaminu. Art. 51g. 1. Eksporter wpisany do rejestru zaufanych eksporterów jest obowiązany do: 1) zapewnienia, że samodzielna kontrola roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, które przed wyprowadzeniem do określonych państw trzecich będą poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości, jest przeprowadzana przez osoby spełniające wymagania określone w art. 51b pkt 3; 2) wdrożenia procedury kontroli; 3) nieprzeznaczania do wysyłki do państwa trzeciego roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, które przed wyprowadzeniem do określonych państw trzecich będą poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości, niespełniających wymagań importowych tego państwa, porażonych przez agrofagi objęte wymaganiami importowymi tego państwa lub takich, które nie są praktycznie wolne od innych agrofagów; 4) informowania wojewódzkiego inspektora zgodnie z procedurą kontroli o podejrzeniu występowania w przesyłkach roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, które przed wyprowadzeniem do określonych państw trzecich będą poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości, agrofagów objętych wymaganiami importowymi państwa trzeciego, do którego przesyłki te będą wyprowadzane lub przez które będą przemieszczane, w celu potwierdzenia lub wykluczenia tego podejrzenia; 5) umożliwienia przeprowadzania przez wojewódzkiego inspektora kontroli wdrożenia procedury kontroli i współdziałania podczas tej kontroli; 6) prowadzenia dokumentacji, o której mowa w art. 51d ust. 1 pkt 11, i udostępniania jej wojewódzkiemu inspektorowi na jego żądanie; 7) niezwłocznego powiadamiania wojewódzkiego inspektora o zmianie w zakresie informacji, o których mowa w art. 51c ust. 2 pkt 1–4. 2. Wojewódzki inspektor przeprowadza u eksporterów wpisanych do rejestru zaufanych eksporterów kontrole wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1, co najmniej raz w roku. 3. Wojewódzki inspektor w przypadku: 1) stwierdzenia w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 2, że wdrożona procedura kontroli nie zapewnia bezpieczeństwa fitosanitarnego w odniesieniu do wszystkich lub do części roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych procedurą kontroli, 2) otrzymania od organu państwa trzeciego, do którego przesyłki poddane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości zostały wyprowadzone lub przez które były przemieszczane, informacji o niespełnieniu wymagań importowych tego państwa, 3) zmiany wymagań importowych państwa, do którego są wyprowadzone przesyłki poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości – wzywa eksportera wpisanego do rejestru zaufanych eksporterów do uzupełnienia lub poprawienia procedury kontroli w terminie 30 dni od dnia doręczenia tego wezwania. 4. Wezwanie, o którym mowa w ust. 3, zawiera pouczenie, że nieuzupełnienie lub niepoprawienie procedury kontroli spowoduje: 1) wykreślenie eksportera z rejestru zaufanych eksporterów – jeżeli to wezwanie dotyczy wszystkich roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych procedurą kontroli albo 2) ograniczenie zakresu wpisu do rejestru zaufanych eksporterów – jeżeli to wezwanie dotyczy części roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych procedurą kontroli. 5. Kontrolę roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, których dotyczy wezwanie do uzupełnienia lub poprawienia procedury kontroli, do czasu uzupełnienia lub poprawienia procedury kontroli przeprowadza wojewódzki inspektor. 6. Jeżeli: 1) eksporter wpisany do rejestru zaufanych eksporterów nie uzupełni lub nie poprawi procedury kontroli w terminie określonym w ust. 3 lub 2) uzupełniona lub poprawiona procedura kontroli nie zapewnia bezpieczeństwa fitosanitarnego w odniesieniu do wszystkich lub do części roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych procedurą kontroli – wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, wykreśla eksportera z rejestru zaufanych eksporterów, a w przypadku gdy stwierdzone braki lub uchybienia dotyczą części roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych procedurą kontroli – ogranicza zakres wpisu do rejestru zaufanych eksporterów. 7. Jeżeli wojewódzki inspektor w terminie 6 miesięcy od dnia uzupełnienia lub poprawienia procedury kontroli ponownie otrzyma od organu państwa trzeciego, do którego zostały wyprowadzone przesyłki poddane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości lub przez które te przesyłki były przemieszczane, informacje o niespełnieniu wymagań importowych tego państwa, w drodze decyzji: 1) wykreśla eksportera z rejestru zaufanych eksporterów – jeżeli informacje o niespełnieniu wymagań importowych tego państwa dotyczą wszystkich roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych procedurą kontroli; 2) ogranicza zakres wpisu do rejestru zaufanych eksporterów – jeżeli informacje o niespełnieniu wymagań importowych tego państwa dotyczą części roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych procedurą kontroli. Art. 51h. 1. Eksporter wpisany do rejestru zaufanych eksporterów może złożyć do wojewódzkiego inspektora, który dokonał tego wpisu, wniosek o zmianę zakresu dokonanego wpisu. 2. Jeżeli zmiana, o której mowa w ust. 1, dotyczy ograniczenia zakresu wpisu do rejestru zaufanych eksporterów, wniosek o tę zmianę zawiera: 1) numer, pod którym wnioskodawca jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych; 2) nazwę botaniczną roślin lub nazwę produktów roślinnych lub nazwę innych przedmiotów, które przed wyprowadzeniem do określonych państw trzecich nie będą poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości i określenie państwa trzeciego, do którego są one wyprowadzane lub przez które są przemieszczane. 3. Do rozszerzenia zakresu wpisu do rejestru zaufanych eksporterów przepisy art. 51b pkt 3, art. 51c ust. 1–5 i 7 oraz art. 51d stosuje się w zakresie, w jakim dotyczą rozszerzenia zakresu tego wpisu. Art. 51i. 1. Wojewódzki inspektor wykreśla eksportera z rejestru zaufanych eksporterów: 1) na wniosek tego eksportera; 2) w przypadku stwierdzenia niewykonywania przez tego eksportera działalności w zakresie eksportu roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów przy zastosowaniu kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości dłużej niż przez 3 lata; 3) w przypadku wykreślenia tego eksportera z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo Krajowego Rejestru Sądowego albo zgonu osoby niepodlegającej wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej; 4) w przypadku stwierdzenia, że informacje podane we wniosku o wpis do rejestru zaufanych eksporterów były niezgodne ze stanem faktycznym. 2. W przypadku stwierdzenia, po dokonaniu wpisu eksportera do rejestru zaufanych eksporterów, błędów lub pomyłek w informacjach podanych we wniosku o wpis do rejestru zaufanych eksporterów wojewódzki inspektor wzywa tego eksportera do ich poprawienia w wyznaczonym terminie, jednak nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia tego wezwania, z pouczeniem, że niepoprawienie tych błędów lub tych pomyłek skutkuje wykreśleniem tego eksportera z rejestru zaufanych eksporterów. 3. W przypadku niepoprawienia błędów lub pomyłek we wniosku o wpis do rejestru zaufanych eksporterów w terminie, o którym mowa w ust. 2, wojewódzki inspektor wykreśla eksportera z rejestru zaufanych eksporterów. 4. Wykreślenie podmiotu z rejestru zaufanych eksporterów w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 4 oraz ust. 3, jest dokonywane w drodze decyzji. 5. W przypadku stwierdzenia przez wojewódzkiego inspektora w wyniku kontroli, o której mowa w art. 51g ust. 2, niewdrożenia przez eksportera wpisanego do rejestru zaufanych eksporterów procedury kontroli lub stwierdzenia nieprawidłowego jej wdrożenia, lub stwierdzenia niewykonywania obowiązków określonych w art. 51g ust. 1 wojewódzki inspektor, mając na uwadze stopień stwierdzonego niedopełnienia tych obowiązków i wymagania importowe państwa trzeciego: 1) w drodze pisemnych zaleceń pokontrolnych nakazuje usunięcie stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie, jednak nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia nakazu – jeżeli te uchybienia nie stwarzają zagrożenia naruszenia wymagań importowych państwa trzeciego albo 2) w drodze decyzji wykreśla tego eksportera z rejestru zaufanych eksporterów albo ogranicza zakres wpisu do rejestru zaufanych eksporterów w odniesieniu do roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, których dotyczą stwierdzone uchybienia – jeżeli te uchybienia stwarzają zagrożenie naruszenia wymagań importowych państwa trzeciego. 6. W przypadku gdy eksporter wpisany do rejestru zaufanych eksporterów nie usunie stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie, wojewódzki inspektor, jeżeli stwierdzone uchybienia dotyczą: 1) wszystkich roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych procedurą kontroli – wykreśla, w drodze decyzji, tego eksportera z rejestru zaufanych eksporterów; 2) części roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów objętych procedurą kontroli – ogranicza, w drodze decyzji, zakres wpisu do rejestru zaufanych eksporterów w odniesieniu do tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, których dotyczą stwierdzone uchybienia. 7. W przypadku gdy eksporter wpisany do rejestru zaufanych eksporterów: 1) zostanie ukarany lub zostanie na niego nałożona administracyjna kara pieniężna za naruszenie przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub przepisów ustawy, dotyczących wysyłki roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów do państw trzecich, stwarzające zagrożenie rozprzestrzenienia się agrofagów lub naruszenia wymagań importowych państwa trzeciego lub 2) zostanie dwukrotnie ukarany w terminie 6 miesięcy lub w tym terminie zostanie na niego dwukrotnie nałożona administracyjna kara pieniężna za naruszenie przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub przepisów ustawy, dotyczących wysyłki roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów do państw trzecich, inne niż określone w pkt 1 – wojewódzki inspektor wykreśla, w drodze decyzji, tego eksportera z rejestru zaufanych eksporterów. 8. Podmiot, który został wykreślony z rejestru zaufanych eksporterów na podstawie ust. 1 pkt 4, ust. 3, ust. 5 pkt 2, ust. 6 pkt 1 lub ust. 7, może ponownie wystąpić z wnioskiem o wpis do rejestru zaufanych eksporterów nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o wykreśleniu z rejestru zaufanych eksporterów stała się ostateczna. 9. Decyzje wydane w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i ust. 3, decyzje, o których mowa w ust. 5 pkt 2, ust. 6 i 7, i decyzje, o których mowa w art. 51g ust. 6 i 7, podlegają natychmiastowemu wykonaniu. 10. Jeżeli podmiot, który został wykreślony z rejestru zaufanych eksporterów, złoży wniosek o wpis do rejestru zaufanych eksporterów przed upływem terminu określonego w ust. 8, wniosek ten pozostawia się bez rozpoznania. 11. Jeżeli ze względu na zmianę wymagań importowych państwa trzeciego wysyłka do tego państwa określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów z zastosowaniem kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości stanie się niemożliwa, wojewódzki inspektor, w przypadku gdy zmiana wymagań importowych państwa trzeciego dotyczy: 1) wszystkich roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które przed wyprowadzeniem do tego państwa trzeciego są poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości – wykreśla eksporterów wpisanych do rejestru zaufanych eksporterów z rejestru zaufanych eksporterów; 2) części roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, które przed wyprowadzeniem do tego państwa trzeciego są poddawane kontroli urzędowej o zredukowanej częstotliwości – ogranicza zakres wpisów do rejestru zaufanych eksporterów w odniesieniu do tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów, których dotyczy zmiana tych wymagań. 12. W przypadku, o którym mowa w ust. 11, wojewódzki inspektor informuje eksporterów o wykreśleniu z rejestru zaufanych eksporterów lub ograniczeniu zakresu wpisów do rejestru zaufanych eksporterów na piśmie w terminie 7 dni od dnia uzyskania informacji o zmianie wymagań importowych państwa trzeciego.”; 7) w art. 56 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. W przypadku nieuiszczenia opłaty, o której mowa w: 1) art. 53 pkt 5 – nie dopuszcza się osoby, która nie uiściła tej opłaty, do egzaminu, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1; 2) art. 79 ust. 1 lub ust. 2 lit. a rozporządzenia 2017/625 – nie stosuje się przepisu art. 56 ust. 5 rozporządzenia 2017/625 w odniesieniu do wypełnienia przez wojewódzkiego inspektora wspólnego zdrowotnego dokumentu wejścia, o którym mowa w art. 50 ust. 3 rozporządzenia 2017/625.”; 8) w art. 58: a) w ust. 1 część wspólna otrzymuje brzmienie: „– podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości od 500 do 10 000 zł.”, b) w ust. 2: – po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: „2a) nie wykonuje obowiązku zaopatrzenia roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wyprowadzanych do państw trzecich lub przemieszczanych przez państwa trzecie w wymagane fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe”, – uchyla się pkt 3, – część wspólna otrzymuje brzmienie: „– podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości od 500 do 500 000 zł.”, c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Podmiot, który: 1) nie wykonuje obowiązków, nakazów lub zakazów: a) określonych w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie art. 28 ust. 1 lub 6 lub art. 30 ust. 1 akapit drugi lub ust. 7, lub art. 37 ust. 4 rozporządzenia 2016/2031 lub w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 5, art. 11 ust. 11, art. 14 ust. 3 lub 7, b) wynikających z decyzji, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 lub ust. 6 pkt 2, art. 11 ust. 1 pkt 1, 2 lub 3, ust. 2, ust. 6 pkt 2 lub ust. 7, art. 13 ust. 6 lub ust. 9 pkt 2, art. 15 ust. 1, art. 20 ust. 2 pkt 2 lub ust. 8 pkt 2 lub art. 35 ust. 2, 2) będąc do tego obowiązanym, nie informuje wojewódzkiego inspektora o przeniesieniu posiadania roślin, produktów roślinnych, innych przedmiotów, gruntów lub obiektów, których dotyczą decyzje, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2, art. 11 ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 lub ust. 2 lub art. 20 ust. 2 pkt 2 – podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości od 500 do 50 000 zł.”, d) w ust. 4: – uchyla się pkt 1 i 2, – uchyla się pkt 4 i 5, e) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: „4a. Podmiot, który: 1) wbrew zakazowi wprowadzonemu na podstawie art. 5 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie art. 30 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia 2016/2031, wprowadza, przemieszcza, utrzymuje, rozmnaża lub uwalnia agrofagi kwarantannowe dla Unii lub agrofagi objęte środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, 2) wbrew zakazowi określonemu w art. 32 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031 wprowadza, przemieszcza, utrzymuje, rozmnaża lub uwalnia agrofagi kwarantannowe dla strefy chronionej na obszarze tej strefy chronionej, 3) wykonuje działania, które mogą być wykonywane wyłącznie w stacji kwarantanny lub obiekcie zapewniającym izolację, w obiekcie, który nie został wyznaczony jako stacja kwarantanny lub obiekt zapewniający izolację, 4) prowadzi prace nad agrofagami bez zezwolenia na prowadzenie tych prac lub prowadzi te prace niezgodnie z zakresem uzyskanego zezwolenia – podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości od 1000 do 10 000 zł.”, f) w ust. 5 w pkt 1 wyrazy „ust. 2–4” zastępuje się wyrazami „ust. 2–4a”, g) w ust. 7 wyrazy „ust. 2 i 3” zastępuje się wyrazami „ust. 1–3 i 4a”; 9) w art. 59 w ust. 1 w pkt 26 dodaje się przecinek i dodaje się pkt 27 w brzmieniu: „27) wykorzystuje drewniany materiał opakowaniowy, drewno lub inne przedmioty, które nie zostały oznakowane zgodnie z art. 96 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, w przypadkach, o których mowa w art. 96 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2016/2031”.