Art. 37.

Komisja, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w art. 31 ust. 1 pkt 2 i 3, ust. 2 pkt 1 i ust. 10 oraz art. 32 ust. 1, uwzględnia:

1) wagę i czas trwania naruszenia;

2) stopień przyczynienia się podmiotu odpowiedzialnego za naruszenie do powstałego naruszenia;

3) sytuację finansową podmiotu odpowiedzialnego za naruszenie, w tym w przypadku osoby prawnej – przychody tej osoby, a w przypadku osoby fizycznej – jej roczny dochód;

4) skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez podmiot odpowiedzialny za naruszenie w wyniku tego naruszenia, o ile można te korzyści lub straty ustalić;

5) straty poniesione przez osoby trzecie w wyniku naruszenia, o ile można te straty ustalić;

6) gotowość podmiotu odpowiedzialnego za naruszenie do współpracy z Komisją;

7) uprzednie naruszenia dokonane przez podmiot odpowiedzialny za naruszenie;

8) rzeczywiste lub potencjalne skutki systemowe naruszenia.