§ 8.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2024 poz. 817 (ogł. 3 czerwca 2024) ten tekst

   1. Wojskowi inspektorzy weterynaryjni wykonują zadania określone w art. 3 ustawy i są upoważnieni do:

   1) wstępu w każdym czasie na teren i do obiektów jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, na teren i do obiektów zajmowanych przez wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także do środków transportu, w tym okrętów i statków powietrznych wykorzystywanych do przewozu produktów pochodzenia zwierzęcego i zwierząt na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz wojsk obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

   2) sprawowania nadzoru nad bezpieczeństwem produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przeprowadzania kontroli urzędowej w odniesieniu do zwierząt używanych w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz produktów pochodzenia zwierzęcego w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych oraz na terenach i w obiektach zajmowanych przez wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

   3) przeprowadzania kontroli urzędowych, o których mowa w art. 3 ust. 6 ustawy - w zakresie i na zasadach określonych w prawodawstwie weterynaryjnym w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy;

   4) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz okazania dokumentów i udostępnienia wszelkich niezbędnych danych, w tym danych informatycznych, związanych z prowadzonymi czynnościami;

   5) pobierania nieodpłatnie próbek do badań laboratoryjnych;

   6) wydawania, niezbędnych ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego, decyzji i zaleceń w związku z naruszeniem przepisów lub zagrożenia bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego.

   2. Wojskowy inspektor weterynaryjny może wystąpić do właściwej miejscowo jednostki Żandarmerii Wojskowej z wnioskiem o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności kontrolnych lub realizacji przedsięwzięć w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego. Właściwa miejscowo jednostka Żandarmerii Wojskowej jest zobowiązana do udzielenia pomocy w toku wykonywania tych czynności.

   3. W razie stwierdzenia przez wojskowego inspektora weterynaryjnego, że podmiot zaopatrujący wojsko produkuje lub dostarcza produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego z naruszeniem lub niezgodnie z prawodawstwem weterynaryjnym, stwarzając zagrożenie dla zdrowia i życia konsumenta wojskowego, bądź uniemożliwia przeprowadzenie czynności kontrolnych, wojskowy inspektor weterynaryjny może nakazać odbiorcy wojskowemu zaprzestanie dalszego zaopatrywania się u tego podmiotu.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 1.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2004 poz. 857 (ogł. 29 kwietnia 2004)

   1. Wojskowi inspektorzy weterynaryjni wykonują zadania określone w art. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, zwanej dalej „ustawą”, i są upoważnieni, w szczególności do:

   1) wstępu na teren i do obiektów jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, na teren i do obiektów zajmowanych przez wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także do środków transportu, w tym okrętów i statków powietrznych wykorzystywanych do przewozu produktów pochodzenia zwierzęcego i zwierząt na potrzeby Sit Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz wojsk obcych;

   2) przeprowadzania weterynaryjnej kontroli granicznej produktów pochodzenia zwierzęcego i zwierząt przewożonych na potrzeby wojsk obcych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

   3) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz okazania dokumentów i udostępnienia niezbędnych danych związanych z prowadzonymi czynnościami;

   4) pobierania nieodpłatnych próbek do badań laboratoryjnych;

   5) dokonywania kwalifikacji zakładów do zaopatrywania jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej oraz wojsk obcych w produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego — w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach;

   6) wydawania, niezbędnych ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego, decyzji i zaleceń w związku z naruszeniem przepisów lub zagrożenia bezpieczeństwa sanitarno-weterynaryjnego.

   2. Wojskowy inspektor weterynaryjny może wystąpić do właściwej miejscowo jednostki Żandarmerii Wojskowej z wnioskiem o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności kontrolnych lub realizacji przedsięwzięć w sytuacjach zagrożenia sanitarno-weterynaryjnego. Właściwa miejscowo jednostka Zandarmerii Wojskowej jest zobowiązana do udzielenia pomocy w toku wykonywania tych czynności.

   3. W razie stwierdzenia przez wojskowego inspektora weterynaryjnego, że podmiot zakwalifikowany do zaopatrywania wojska produkuje lub dostarcza produkty spożywcze pochodzenia zwierzęcego z naruszeniem lub niezgodnie z warunkami weterynaryjnymi, stwarzając zagrożenie dla zdrowia i życia konsumenta wojskowego, bądź uniemożliwia przeprowadzenie czynności kontrolnych, wojskowy inspektor weterynaryjny ma prawo nakazać odbiorcy wojskowemu zaprzestania dalszego zaopatrywania się u wskazanego podmiotu.

   8 9. 1. W razie stwierdzenia istotnych uchybień sanitarno-weterynaryjnych w kontrolowanej jednostce, wojskowy inspektor weterynaryjny ma obowiązek zawiadomić o stwierdzonych uchybieniach kierownictwo kontrolowanej jednostki albo organ powołany do sprawowania nadzoru nad tą jednostką.

   2. Wydanie decyzji, o której mowa w § 8 ust. 1 pkt 6, wraz z uzasadnieniem i zaleceniami, wojskowy inspektor weterynaryjny dokumentuje wpisem w książce kontroli, potwierdzając go własnoręcznym podpisem i pieczątką.

   3. Dowódcy (szefowie, komendanci, dyrektorzy) kontrolowanej jednostki są obowiązani:

   1) zapewnić organom Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej niezbędną pomoc przy wykonywaniu ich obowiązków;

   2) wykonywać zalecenia wojskowego inspektora weterynaryjnego;

   3) w terminie trzydziestu dni od dnia przeprowadzenia kontroli i stwierdzenia uchybień, pisemnie po-

   Nr 89

   informować właściwego wojskowego inspektora weterynaryjnego o podjętych i wykonanych czynnościach.

   8 10. 1. Organami właściwymi w sprawach należących do zadań i właściwości Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej są wojskowi inspektorzy weterynaryjni, o których mowa w § 2 ust. 2.

   2. Organem wyższego stopnia w stosunku do wojskowych inspektorów weterynaryjnych jest Szef Służby Weterynaryjnej — Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego.

   8 11. 1. Wojskowi inspektorzy weterynaryjni, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 2—10, przedstawiają Szefowi Służby Weterynaryjnej — Inspektorowi Weterynaryjnemu Wojska Polskiego corocznie, w formie sprawozdania, i comiesięcznie, w formie meldunku, analizę i ocenę ze sprawowanego nadzoru i postępowania lekarsko-weterynaryjnego w zakresie określonym ustawą oraz odrębnymi przepisami.

   2. Szef Służby Weterynaryjnej — Inspektor Weterynaryjny Wojska Polskiego przedstawia corocznie, w pierwszym kwartale, szefowi komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw zdrowia, analizę i ocenę realizacji zadań przez Wojskową Inspekcję Weterynaryjną.

   8 12. Nadzór nad jakością zdrowotną produktów spożywczych pochodzenia zwierzęcego w zakładach zaopatrujących jednostki organizacyjne podległe i nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej oraz

   Poz. 857 i 858

   wojska obce przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie narusza i nie zastępuje działania organów Inspekcji Weterynaryjnej.

   8 13. Badania i analizy, w zakresie określonym przez organy Wojskowej Inspekcji Weterynaryjnej, wykonują laboratoria i pracownie wojskowych ośrodków medycyny prewencyjnej oraz odpłatnie laboratoria określone w art. 23 ust. 3 i 4 ustawy.

   8 14. Nadzór sprawowany przez Wojskową Inspekcję Weterynaryjną nie obejmuje spraw należących do właściwości Wojskowej Inspekcji Sanitarnej.

   8 15. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej."

   Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziński

   1) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 21 sierpnia 2003 r. w sprawie wojskowych organów weterynaryjnych (Dz. U. Nr 163, poz. 1581), wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66,

   , z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 123, poz. 1350 i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 112, poz. 976, z 2003 r. Nr 52, poz. 450, Nr 122, poz. 1144, Nr 165, poz. 1590 i Nr 208, poz. 2020 oraz z 2004 r. Nr 33, poz. 288), które utraciło moc z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. Nr 69, poz. 625).

   858 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI”

   z dnia 20 kwietnia 2004 r.

   w sprawie wymagań, jakim powinien odpowiadać projekt technologiczny zakładu, w którym ma być prowadzona działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego

   Na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. Nr 33,

   ) zarządza się, co następuje:

   8 1. 1. Podmioty zamierzające prowadzić dziata|- ność w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przesyłają projekt technologiczny zakładu, wraz z wnioskiem o jego zatwierdzenie, powiatowemu lekarzowi weterynarii.

   2. Powiatowy lekarz weterynarii rozpatruje wniosek o zatwierdzenie projektu technologicznego w terminie 30 dni od dnia jego złożenia.

   1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dziatem administracji rządowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).

   8 2. Projekt technologiczny zakładu składa się z: 1) części opisowej zawierającej:

   a) opis rodzaju działalności, z uwzględnieniem rodzaju i pochodzenia surowców oraz przeznaczenia produktów,

   b) rodzaj produktów pochodzenia zwierzęcego, które będą produkowane w zakładzie,

   c) opis tygodniowej zdolności produkcyjnej zakładu i ilość zmian produkcyjnych na dobę,

   d) liczbę osób, z podziałem na płeć, zatrudnionych w tym zakładzie z uwzględnieniem osób zatrudnionych przy produkcji, w administracji oraz wykonujących obsługę techniczną,

   e) szczegółowy opis procesów technologicznych i produkcyjnych w zakładzie,

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.