§ 3.

1. Próbkę pobiera się w ilości niezbędnej do przeprowadzenia kontroli, jednak nie większej niż 0,7 l.

2. Próbka jest przelewana lub przetłaczana do zabezpieczających paliwo przed zmianą jego cech fizykochemicznych:

1) naczynia umożliwiającego dokonanie oceny wizualnej lub

2) trzech jednakowych, szczelnie zamykanych pojemników przeznaczonych do przewozu próbek.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, w każdym z pojemników umieszcza się co najmniej 0,2 I paliwa, a pojemniki oznacza się w sposób zapewniający jednoznaczną identyfikację kontrolowanego środka przewozowego, datą pobrania próbki oraz kolejnym numerem pojemnika.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, próbka umieszczona w:

1) pierwszym z pojemników jest przeznaczona do badania, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 2;

2) drugim z pojemników jest przeznaczona do analizy, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 3;

3) trzecim z pojemników stanowi próbkę kontrolną.

5. Do pobrania próbki stosuje się urządzenie umożliwiające pobranie odpowiedniej ilości paliwa oraz jego przelanie lub przetłoczenie.

6. Przed każdym pobraniem próbki do kontroli:

1) naczynie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 - służące do wielokrotnego użytku,

2) urządzenie, o którym mowa w ust. 5

- są przepłukiwane paliwem pobranym ze zbiornika środka przewozowego lub z przewodów paliwowych, z których jest pobierana próbka; paliwo pochodzące z płukania umieszcza się w pojemniku na odpady.