§ 3.

1. Podstawę ustalenia świadczenia pieniężnego stanowią odpowiednio:

1) kwota miesięcznego wynagrodzenia brutto otrzymanego przez żołnierza OT, żołnierza AR i żołnierza PR, zwanych dalej „żołnierzami”, ze stosunku pracy lub stosunku służbowego uzyskanego za miesiąc poprzedzający miesiąc, w którym była pełniona służba;

2) średnia miesięczna kwota dochodu lub przychodu dla żołnierzy rozliczających ryczałt od przychodów ewidencjonowanych uzyskanego przez żołnierza z prowadzonej działalności gospodarczej w roku poprzedzającym okres pełnienia służby;

3) kwota uzyskana z pomnożenia liczby hektarów przeliczeniowych, w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 333 oraz z 2023 r. poz. 1450), gospodarstwa rolnego, w którym żołnierz prowadzi działalność rolniczą, przez miesięczną wysokość przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego ogłoszoną na podstawie art. 18 tej ustawy; w przypadku współwłasności gospodarstwa rolnego dochód z pracy współwłaściciela liczy się zgodnie z jego udziałem we współwłasności.

2. W przypadku gdy okresy pozostawania w stosunku pracy lub stosunku służbowym albo prowadzenia działalności gospodarczej są krótsze niż okresy, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, podstawę wymiaru świadczenia pieniężnego ustala się proporcjonalnie.