§ 7.

1. Podczas orzekania o zdolności do służby wojskowej, w razie stwierdzenia u żołnierza choroby, wojskowa komisja lekarska orzeka również o związku lub braku związku tej choroby ze służbą wojskową:

1) kierując się, w odniesieniu do żołnierzy zawodowych, kryteriami zdrowotnymi określonymi w wykazie chorób i schorzeń ustalonym na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2024 r. poz. 242);

2) kierując się, w odniesieniu do żołnierzy czynnej służby innej niż służba zawodowa, kryteriami zdrowotnymi określonymi w wykazie chorób i stanów chorobowych ustalonym na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2023 r. poz. 1100).

2. Jeżeli w trakcie procesu orzeczniczego w sprawie zdolności do służby wojskowej wojskowa komisja lekarska stwierdzi niezdolność żołnierza do pełnienia tej służby, a za przyczynę tej niezdolności uzna przynajmniej jedną chorobę pozostającą w związku ze służbą wojskową i jednocześnie powodującą niezdolność do tej służby, to niezdolność do służby uznaje się za pozostającą w związku ze służbą wojskową.

3. Orzekając o związku śmierci żołnierza z czynną służbą wojskową, wojskowa komisja lekarska ustala jednocześnie, czy śmierć jest następstwem wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej lub choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami takiej służby, z których tytułu przysługują świadczenia odszkodowawcze.