§ 13.

1. Za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek:

1) choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną - trwającej łącznie do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia - trwającej łącznie do 14 dni w ciągu roku kalendarzowego - pracownik ma prawo do:

a) 80% wynagrodzenia, jeżeli okres jego zatrudnienia wynosi mniej niż 15 lat,

b) 100% wynagrodzenia, jeżeli okres jego zatrudnienia wynosi co najmniej 15 lat;

2) choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną w okresie od 34 dnia niezdolności do pracy włącznie, a w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia - w okresie od 15 dnia niezdolności do pracy włącznie - pracownik otrzymuje od pracodawcy świadczenie uzupełniające w wysokości stanowiącej różnicę między kwotą odpowiadającą 100% wynagrodzenia a kwotą otrzymywanego na zasadach określonych w odrębnych przepisach zasiłku chorobowego, pod warunkiem że okres jego zatrudnienia wynosi co najmniej 15 lat;

3) wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo choroby przypadającej w okresie ciąży - w okresach wskazanych w pkt 1 - pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia;

4) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów - w okresach wskazanych w pkt 1 - pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia.

2. Przy ustalaniu okresu zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy obowiązujące przy ustalaniu okresów uprawniających do dodatku za wysługę lat.

3. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, oblicza się według przepisów obowiązujących przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i wypłaca za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy.