Art. 89.

1. Rezerwa z tytułu podatku odroczonego podlega ponownemu ujęciu na potrzeby obliczenia za rok podatkowy kwoty całkowitej korekty podatku odroczonego, jeżeli ta rezerwa:

1) została ujęta w księgach i uwzględniona w kwocie całkowitej korekty podatku odroczonego za piąty rok podatkowy poprzedzający rok podatkowy oraz

2) nie została rozwiązana i zapłacona w roku podatkowym.

2. O kwotę ponownie ujętej zgodnie z ust. 1 rezerwy z tytułu podatku odroczonego zmniejsza się skorygowane podatki kwalifikowane za piąty rok podatkowy bezpośrednio poprzedzający rok podatkowy.

3. Nie podlega ponownemu ujęciu w księgach rezerwa z tytułu podatku odroczonego, o której mowa w ust. 1, jeżeli dotyczy:

1) odpisów dokonywanych w jakiejkolwiek formie z tytułu szybszego rozliczenia kosztów podatkowych odnoszących się do rzeczowych aktywów trwałych;

2) kosztów licencji uzyskanej od właściwego organu administracji lub praw uzyskanych na podstawie podobnego do licencji porozumienia z takim organem, dotyczących użytkowania nieruchomości lub korzystania z zasobów naturalnych, które są związane ze znaczącymi inwestycjami w rzeczowe aktywa trwałe;

3) kosztów badań i rozwoju;

4) kosztów likwidacji szkód i remediacji;

5) niezrealizowanych zysków z wyceny według wartości godziwej, jeżeli nie podlegają wyborowi w zakresie ujmowania zysków (strat) zgodnie z zasadą realizacji, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2 lit. c;

6) zysków z tytułu różnic kursowych;

7) rezerw ubezpieczeniowych zakładów ubezpieczeń i odroczonych kosztów akwizycji polis ubezpieczeniowych;

8) zysków ze sprzedaży rzeczowych aktywów trwałych znajdujących się w jurysdykcji lokalizacji jednostki składowej, które są reinwestowane w rzeczowe aktywa trwałe w tej samej jurysdykcji;

9) dodatkowych kwot ujętych w księgach w wyniku zmiany zasad rachunkowości, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 lit. i, w odniesieniu do pozycji określonych w pkt 1-8.