Art. 2.

W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 2483 i 2707) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 37a:

a) ust. 8 otrzymuje brzmienie:

8. Opłata za przejazd autostradą, o której mowa w ust. 7, może być wniesiona:

1) w sposób przewidziany dla opłaty elektronicznej na podstawie danych geolokalizacyjnych przekazanych z urządzeń lub systemów, o których mowa w art. 13i ust. 3a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;

2) z wykorzystaniem usługi EETS w rozumieniu art. 4 pkt 41 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, na zasadach określonych w tej ustawie.

b) w ust. 28:

w pkt 1 w lit. b wyrazy „KAS;” zastępuje się wyrazami „KAS lub”,

dodaje się lit. c w brzmieniu:

c) urządzenia, o którym mowa w art. 16l ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, spełniającego wymagania określone w art. 16o ust. 1 pkt 2 tej ustawy;

c) w ust. 31:

we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „ust. 8” zastępuje się wyrazami „ust. 8 pkt 1”,

w pkt 1 wyrazy „ust. 3a, 3b” zastępuje się wyrazami „3¹ -3b”;

2) po art. 37ge dodaje się art. 37gea w brzmieniu:

1. Szef KAS jest uprawniony do ustalania danych właściciela, posiadacza albo użytkownika pojazdu za pośrednictwem Krajowego Punktu Kontaktowego w wyniku wymiany informacji z właściwymi krajowymi punktami kontaktowymi innych państw członkowskich Unii Europejskiej na zasadach określonych w art. 13ma-13mc i art. 13me ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, zwanej dalej „transgraniczną wymianą informacji”.

2. Wezwanie do wniesienia opłaty dodatkowej, o której mowa w art. 37ge ust. 1, wystawione na podstawie danych ustalonych na podstawie transgranicznej wymiany informacji, zwane dalej „wezwaniem KPK”, oprócz danych wymienionych w art. 37ge ust. 7, zawiera:

1) podstawę prawną naruszenia obowiązku wniesienia opłaty za przejazd autostradą;

2) dane identyfikujące urządzenie, za pośrednictwem którego ujawniono naruszenie, jeśli urządzenie takie zostało zastosowane.

3. Do wezwania KPK dołącza się jego tłumaczenie na język, w którym sporządzono dokument rejestracyjny pojazdu, lub tłumaczenie na jeden z języków urzędowych państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym zarejestrowano pojazd wskazany w zapytaniu, o którym mowa w art. 13mb ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Wątpliwości co do treści wezwania KPK rozstrzygane są na podstawie dokumentu sporządzonego w języku polskim.

4. Obowiązek tłumaczenia wezwania KPK nie obejmuje dokumentów, które są do niego załączane przez Szefa KAS.

5. Wezwania KPK nie wystawia się, jeśli przewidywane koszty wystawienia i doręczenia wezwania KPK przekraczają połowę wysokości opłaty dodatkowej.

6. W zakresie nieuregulowanym w ust. 2 i 3 do wezwania KPK stosuje się przepisy art. 37ge ust. 8-15.

7. Wystawienie wezwania KPK wobec właściciela, posiadacza albo użytkownika pojazdu, którego dane ustalono w wyniku transgranicznej wymiany informacji, nie wyłącza możliwości zastosowania wobec tego podmiotu środków określonych w art. 37gg.

8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wezwania KPK, mając na względzie wzór formularza określony w załączniku II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/520 z dnia 19 marca 2019 r. w sprawie interoperacyjności systemów elektronicznego poboru opłat drogowych i ułatwiania transgranicznej wymiany informacji na temat przypadków nieuiszczenia opłat drogowych w Unii (Dz. Urz. UE L 91 z 29.03.2019, str. 45, z późn. zm.).

3) w art. 37gf:

a) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

4a. W postępowaniu wszczętym w wyniku wniesienia sprzeciwu od wezwania KPK Szef KAS dokonuje czynności, w tym sporządza decyzje, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma procesowe, w języku polskim. Podania i inne pisma w tym postępowaniu składa się Szefowi KAS w języku polskim.

b) w ust. 7 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

1) wykonywania zadań Szefa KAS, o których mowa w art. 37ge ust. 4, 7, 10-12 i art. 37gea, lub

4) w art. 39b w ust. 1 po pkt 5d dodaje się pkt 5da i 5db w brzmieniu:

5da) odsetek, o których mowa w art. 16j ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, naliczanych od opłat, które stanowią przychód Funduszu;

5db) środków wpłaconych przez dostawców EETS na rzecz Szefa KAS z tytułu pokrycia kosztów, o których mowa w art. 16i ust. 1 pkt 6a i art. 16xb ust. 9 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;

5) w art. 39f w ust. 1:

a) pkt 5a otrzymuje brzmienie:

5a) wynagrodzenie dla dostawcy EETS, o którym mowa w art. 16t ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, wypłacane przez Szefa KAS;

b) po pkt 5a dodaje się pkt 5b w brzmieniu:

5b) koszty postępowania przed Komisją, o której mowa w art. 16z ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, ponoszone przez Szefa KAS;

Przypis w tekście jednolitym: Zmiana wymienionej dyrektywy została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 69 z 04.03.2022, str. 1.