Art. 22.

1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 § 2, art. 26 § 2, art. 27 § 2b, art. 37b § 4, art. 63a § 2, art. 67 § 6, art. 109 § 1 oraz art. 156 § 2 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6 § 2, art. 26 § 2, art. 27 § 2b, art. 37b § 4, art. 63a § 2, art. 67 § 6, art. 109 § 1 oraz art. 156 § 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 26 § 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w przypadku gdy podstawą tytułu wykonawczego jest deklaracja złożona w państwie członkowskim identyfikacji, o której mowa w art. 59, art. 61 i art. 61a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.), wierzyciel wraz z przekazaniem wniosku egzekucyjnego i tytułu wykonawczego zawiadamia organ egzekucyjny o nieujętym w tym tytule wykonawczym numerze, za pomocą którego zobowiązany został zidentyfikowany na potrzeby podatku w innym kraju.

Przypis w tekście jednolitym: Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 290 z 20.10.2012, str. 1, Dz. Urz. UE L 284 z 26.10.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 348 z 29.12.2017, str. 32, Dz. Urz. UE L 311 z 07.12.2018, str. 10, Dz. Urz. UE L 313 z 04.12.2019, str. 14 oraz Dz. Urz. UE L 88 z 16.03.2022, str. 15.