§ 5.

1. W przypadku gdy rolnik ubiega się o przyznanie płatności ONW do powierzchni użytków rolnych, która przekracza maksymalny limit, tę powierzchnię zmniejsza się do maksymalnego limitu.

2. W przypadku gdy o płatności ONW ubiega się podmiot:

1) niebędący rolnikiem lub

2) niebędący rolnikiem aktywnym zawodowo, o którym mowa w art. 24 ustawy, lub

3) niespełniający warunku, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 2 ustawy

- odmawia się przyznania płatności ONW.

3. W przypadku gdy rolnik ubiega się o przyznanie płatności ONW do powierzchni użytków rolnych, która przekracza obszar zatwierdzony do tej płatności:

1) powierzchnię obszaru zatwierdzonego do tej płatności, służącą do ustalenia wysokości tej płatności, ustala się w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ustawy w zakresie podstawowego wsparcia dochodów;

2) wysokość kary oblicza się w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ustawy w zakresie podstawowego wsparcia dochodów, z tym że stawkę danej płatności, o której mowa w tych przepisach, stanowi średnia płatność ONW za 1 ha użytków rolnych zatwierdzonych do płatności ONW.

4. Kary oblicza się w następujący sposób:

1) w pierwszej kolejności oblicza się kary, o których mowa w ust. 3 pkt 2;

2) kwota płatności ONW pozostała po uwzględnieniu kar wymienionych w pkt 1 służy jako podstawa obliczenia kar, o których mowa w art. 60 ust. 1 ustawy;

3) kwota płatności ONW pozostała po uwzględnieniu kar wymienionych w pkt 1 i 2 służy jako podstawa obliczenia kar, o których mowa w art. 60 ust. 2 pkt 1 ustawy;

4) jako podstawa obliczania kar, o których mowa w art. 59 ust. 2 ustawy, służy kwota płatności ONW pozostała po uwzględnieniu kar wymienionych w pkt 1-3;

5) jako podstawa obliczenia kar z tytułu nieprzestrzegania norm lub wymogów podstawowych, o których mowa w art. 52 ustawy, służy kwota płatności ONW pozostała po uwzględnieniu kar wymienionych w pkt 1-4.