§ 7.

1. Wymagania dla zabezpieczeń balistycznych:

1) konstrukcję kulochwytu głównego, kulochwytów mobilnych i bocznych (jeżeli występują) oraz zastosowane materiały dobiera się, uwzględniając graniczną energię kinetyczną amunicji dopuszczonej do strzelania na strzelnicy oraz odporność na powstawanie rykoszetów zagrażających użytkownikowi i dostosowując do tych uwarunkowań rozmiar strefy ochronnej;

2) trwałość kulochwytów określa się na etapie projektowania, uwzględniając intensywność planowanego szkolenia;

3) wymagane zabezpieczenia boczne wykonuje się jako obwałowania ziemne lub z elementów budowlanych osłoniętych materiałami ograniczającymi powstawanie rykoszetów, usytuowane równolegle do osi strzelań; zabezpieczenia boczne wykonuje się na odcinku od pierwszej linii otwarcia ognia do kulochwytu głównego;

4) liczbę i usytuowanie przesłon pionowych wyznacza się w zależności od długości osi strzelnicy oraz wielkości możliwej do wyznaczenia strefy ochronnej, z założeniem, że ich usytuowanie nie wpłynie na obniżenie wymogów szkolenia z użyciem broni, amunicji i środków bojowych;

5) ustalenie niezbędnej liczby przesłon dodatkowych wyznacza się, biorąc pod uwagę:

a) rozmiar możliwej do wyznaczenia strefy ochronnej strzelnicy,

b) długość osi strzelnicy,

c) szerokość strzelnicy,

d) konstrukcję kulochwytu głównego,

e) rodzaj strzelań, jakie mają być przeprowadzane na strzelnicy,

f) parametry broni i amunicji, jakie mają być użyte do strzelań;

6) dopuszcza się wykonywanie przesłon na strzelnicy o długości osi strzeleckiej do 100 m;

7) przesłony (jeżeli występują) wykonuje się w sposób umożliwiający obserwację i prowadzenie ognia do wszystkich celów.

2. Do zabezpieczenia balistycznego strzelnicy (kulochwyt główny, zabezpieczenia boczne) mogą być wykorzystane naturalne parametry i ukształtowanie terenu.