§ 14.

1. Tymczasowo aresztowany, względem którego nie stosuje się przepisów o wykonywaniu kary pozbawienia wolności, może być przetransportowany do innego aresztu śledczego wyłącznie na podstawie pisemnego polecenia lub pisemnej zgody organu dysponującego, chyba że rozporządzenie stanowi inaczej.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do tymczasowo aresztowanego, którego można przetransportować do innej jednostki penitencjarnej na podstawie art. 223 § 5 k.k.w.

3. Termin i sposób przetransportowania tymczasowo aresztowanego, względem którego nie stosuje się przepisów o wykonywaniu kary pozbawienia wolności, w związku z potrzebą udzielenia mu świadczeń zdrowotnych lub przeprowadzenia badań, a także tryb zawiadamiania o realizacji transportu, uzgadnia się z organem dysponującym, chyba że ten organ ustali inaczej. Z uzgodnienia telefonicznego sporządza się notatkę urzędową, którą włącza się do akt ewidencyjnych. Przepis stosuje się do transportów powrotnych.

4. W razie konieczności udzielenia natychmiastowej pomocy lekarskiej tymczasowo aresztowanemu, względem którego nie stosuje się przepisów o wykonywaniu kary pozbawienia wolności, areszt śledczy może samodzielnie dokonać przetransportowania lub przeniesienia tymczasowo aresztowanego w celu czasowego pobytu, o którym mowa w § 67 ust. 4, zawiadamiając o tym organ dysponujący, nie później niż pierwszego dnia roboczego po wyjeździe tymczasowo aresztowanego.

5. Przepis ust. 4 stosuje się w przypadku konieczności przetransportowania do:

1) wyznaczonego aresztu śledczego, tymczasowo aresztowanego zakwalifikowanego jako stwarzającego poważne zagrożenie społeczne albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa jednostki penitencjarnej;

2) innego aresztu śledczego, tymczasowo aresztowanego:

a) skierowanego do tego aresztu w celu objęcia go szczególną ochroną w związku z toczącym się lub zakończonym postępowaniem karnym, ze względu na wystąpienie poważnego zagrożenia lub istnienie bezpośredniej obawy wystąpienia poważnego zagrożenia dla jego życia lub zdrowia,

b) objętego szczególną ochroną, o której mowa w lit. a, w celu zapewnienia mu tej ochrony.