§ 18.

1. Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje skoki ze spadochronem, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:

1) 0,45 - jeżeli wykonał powyżej 1000 skoków ze spadochronem;

2) 0,40 - jeżeli wykonał powyżej 500 do 1000 skoków ze spadochronem;

3) 0,35 - jeżeli wykonał powyżej 300 do 500 skoków ze spadochronem;

4) 0,30 - jeżeli wykonał powyżej 100 do 300 skoków ze spadochronem;

5) 0,20 - jeżeli wykonał do 100 skoków ze spadochronem.

2. Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,30 żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę w charakterze wojskowego instruktora spadochronowego.

3. Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 i 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym wykonuje w ciągu roku kalendarzowego co najmniej:

1) 20 skoków ze spadochronem - jeżeli pełni on służbę w charakterze wojskowego instruktora spadochronowego;

2) 5 skoków ze spadochronem - innemu żołnierzowi.

W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę skoków ze spadochronem przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę skoków ze spadochronem zaokrągla się w górę do pełnych jedności.

4. Do liczby wykonanych skoków ze spadochronem, o których mowa w ust. 1 i 3, wlicza się skoki ze spadochronem wykonane w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej.

5. Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby skoków określonej w ust. 3, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości:

1) 1/20 miesięcznej stawki dodatku specjalnego określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdy skok wykonany w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - jeżeli żołnierz pełni służbę w charakterze instruktora spadochronowego;

2) 1/5 miesięcznej stawki dodatku specjalnego określonej na podstawie ust. 1 za każdy skok wykonany w okresie poprzedniego roku kalendarzowego - w innym niż określony w pkt 1 przypadku.

Przepis § 8 ust. 10 stosuje się odpowiednio.