§ 5.

1. Dowódca może przyznać zapomogę, o której mowa w art. 443 ust. 1 pkt 2 ustawy, na wniosek:

1) zainteresowanego żołnierza zawodowego;

2) innego przełożonego żołnierza zawodowego niż przełożony, o którym mowa w § 2 ust. 2;

3) organu przedstawicielskiego, o którym mowa w art. 344 ust. 1 ustawy.

2. Minister Obrony Narodowej może przyznać zapomogę, o której mowa w art. 443 ust. 1 pkt 2 ustawy, żołnierzowi zawodowemu na wniosek:

1) zainteresowanego żołnierza zawodowego;

2) dowódcy oraz jego przełożonych;

3) organu przedstawicielskiego, o którym mowa w art. 344 ust. 1 ustawy.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, przesyła się Ministrowi Obrony Narodowej za pośrednictwem dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw socjalnych.

4. Osobom, o których mowa w art. 443 ust. 2 i 3 ustawy, zapomoga może być przyznana na ich wniosek lub na wniosek dowódcy oraz jego przełożonych lub organu przedstawicielskiego, o którym mowa w art. 344 ust. 1 ustawy.

5. Do wniosków, o których mowa w ust. 1-4, dołącza się dokumenty lub potwierdzone za zgodność z oryginałem przez dowódcę kopie potwierdzające zaistnienie zdarzenia określonego w art. 443 ust. 1 pkt 2, ust. 2 albo ust. 3 ustawy, w szczególności zaświadczenia, umowy, rachunki, faktury, wyciągi.

6. W przypadkach, o których mowa w art. 443 ust. 2 albo 3 ustawy, przyznanie zapomogi przez Ministra Obrony Narodowej następuje na wniosek małżonka żołnierza zawodowego, dzieci pozostających na utrzymaniu żołnierza zawodowego lub rodziców żołnierza zawodowego po uprzednim pisemnym poinformowaniu ich o możliwości złożenia takiego wniosku przez dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy pełnił ostatnio służbę wojskową.