§ 4.

1. W przypadku gdy praca zarobkowa ma być wykonywana w innej jednostce wojskowej, żołnierz składa wniosek do Ministra Obrony Narodowej za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, o którym mowa w § 3 ust. 1. Dowódca przesyła wniosek wraz ze swoją opinią o możliwości podjęcia pracy zarobkowej w innej jednostce wojskowej lub braku takiej możliwości do Ministra Obrony Narodowej za pośrednictwem kierownika komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr.

2. Przed wyrażeniem przez Ministra Obrony Narodowej zgody na podjęcie przez żołnierza pracy zarobkowej w innej jednostce wojskowej lub niewyrażeniem takiej zgody kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr może zasięgnąć opinii osób, o których mowa w art. 192 ust. 2 ustawy, oraz dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz planuje podjąć pracę zarobkową, w szczególności w zakresie spełnienia przesłanki, o której mowa w art. 335 ust. 3 pkt 2 ustawy.

3. Kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej wniosek żołnierza o zezwolenie na pracę zarobkową w innej jednostce wojskowej wraz z opinią, o której mowa w ust. 2, jeżeli została ona wydana.

4. Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe, przekazuje temu żołnierzowi informację o wyrażeniu przez Ministra Obrony Narodowej zgody na pracę zarobkową w innej jednostce wojskowej lub niewyrażeniu takiej zgody.