Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 449.

Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny · DU 2022 poz. 655

Treść w tym tekście

1. Żołnierzowi zawodowemu przyznaje się świadczenie motywacyjne po osiągnięciu:

1) 25 lat służby wojskowej, ale nie więcej niż 28 lat i 6 miesięcy - w wysokości 1500 zł miesięcznie albo

2) 28 lat i 6 miesięcy służby wojskowej - w wysokości 2500 zł miesięcznie.

2. Świadczenie motywacyjne przyznaje lub odmawia przyznania, w formie decyzji, organ, o którym mowa w art. 470, na czas pełnienia służby w danej jednostce wojskowej.

3. Świadczenia motywacyjnego nie przyznaje się żołnierzowi zawodowemu:

1) który w ostatniej opinii służbowej otrzymał ocenę ogólną niższą niż dobra;

2) przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne, dyscyplinarne lub o odpowiedzialności zawodowej do czasu prawomocnego zakończenia tego postępowania;

3) ukaranemu karą dyscyplinarną - do czasu jej zatarcia;

4) skazanemu wyrokiem sądu lub w stosunku do którego postępowanie karne zostało warunkowo umorzone - przez okres 1 roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, art. 456 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

5. Świadczenia motywacyjnego nie wypłaca się za okres:

1) korzystania z urlopu bezpłatnego;

2) przerw w wykonywaniu obowiązków służbowych, wymienionych w art. 457;

3) zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania;

4) zwolnienia z zajęć służbowych, o którym mowa w art. 276 ust. 1 pkt 1 i 3-6;

5) innej nieobecności trwającej co najmniej 1 miesiąc kalendarzowy.

6. Jeżeli po przyznaniu świadczenia motywacyjnego wystąpią okoliczności, o których mowa w ust. 3 i 5, wstrzymanie wypłaty świadczenia motywacyjnego następuje z dniem zaistnienia tych okoliczności. Wstrzymanie wypłaty świadczenia motywacyjnego następuje w formie dokumentu wydawanego dla celów ewidencyjnych przez organ, który przyznał to świadczenie.

7. Do ustalania wysokości świadczenia motywacyjnego przepis art. 435 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Wersje

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2024 poz. 248 (ogł. 23 lutego 2024)

    1. Żołnierzowi zawodowemu przyznaje się świadczenie motywacyjne po osiągnięciu:

    1) 25 lat służby wojskowej, ale nie więcej niż 28 lat i 6 miesięcy - w wysokości 1500 zł miesięcznie albo

    2) 28 lat i 6 miesięcy służby wojskowej - w wysokości 2500 zł miesięcznie.

    2. Świadczenie motywacyjne przyznaje lub odmawia przyznania, w formie decyzji, organ, o którym mowa w art. 470, na czas pełnienia służby w danej jednostce wojskowej.

    3. Świadczenia motywacyjnego nie przyznaje się żołnierzowi zawodowemu:

    1) który w ostatniej opinii służbowej otrzymał ocenę ogólną niższą niż dobra;

    2) przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne, dyscyplinarne lub o odpowiedzialności zawodowej do czasu prawomocnego zakończenia tego postępowania;

    3) ukaranemu karą dyscyplinarną - do czasu jej zatarcia;

    4) skazanemu wyrokiem sądu lub w stosunku do którego postępowanie karne zostało warunkowo umorzone - przez okres 1 roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

    4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, art. 456 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

    5. Świadczenia motywacyjnego nie wypłaca się za okres:

    1) korzystania z urlopu bezpłatnego lub urlopu opiekuńczego;

    2) przerw w wykonywaniu obowiązków służbowych, wymienionych w art. 457;

    3) zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania;

    4) zwolnienia od zajęć służbowych w przypadkach, o których mowa w art. 276 ust. 1 pkt 1 i 3-6 oraz art. 284 ust. 1;

    5) innej nieobecności trwającej co najmniej 1 miesiąc kalendarzowy.

    6. Jeżeli po przyznaniu świadczenia motywacyjnego wystąpią okoliczności, o których mowa w ust. 3 i 5, wstrzymanie wypłaty świadczenia motywacyjnego następuje z dniem zaistnienia tych okoliczności. Wstrzymanie wypłaty świadczenia motywacyjnego następuje w formie dokumentu wydawanego dla celów ewidencyjnych przez organ, który przyznał to świadczenie.

    7. Do ustalania wysokości świadczenia motywacyjnego przepis art. 435 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

    Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 21 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 85.

    Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 21 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 85.

  2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2022 poz. 655 (ogł. 23 marca 2022) do Dz.U. 2022 poz. 2305 (ogł. 14 listopada 2022) ten tekst

    1. Żołnierzowi zawodowemu przyznaje się świadczenie motywacyjne po osiągnięciu:

    1) 25 lat służby wojskowej, ale nie więcej niż 28 lat i 6 miesięcy - w wysokości 1500 zł miesięcznie albo

    2) 28 lat i 6 miesięcy służby wojskowej - w wysokości 2500 zł miesięcznie.

    2. Świadczenie motywacyjne przyznaje lub odmawia przyznania, w formie decyzji, organ, o którym mowa w art. 470, na czas pełnienia służby w danej jednostce wojskowej.

    3. Świadczenia motywacyjnego nie przyznaje się żołnierzowi zawodowemu:

    1) który w ostatniej opinii służbowej otrzymał ocenę ogólną niższą niż dobra;

    2) przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne, dyscyplinarne lub o odpowiedzialności zawodowej do czasu prawomocnego zakończenia tego postępowania;

    3) ukaranemu karą dyscyplinarną - do czasu jej zatarcia;

    4) skazanemu wyrokiem sądu lub w stosunku do którego postępowanie karne zostało warunkowo umorzone - przez okres 1 roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

    4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, art. 456 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

    5. Świadczenia motywacyjnego nie wypłaca się za okres:

    1) korzystania z urlopu bezpłatnego;

    2) przerw w wykonywaniu obowiązków służbowych, wymienionych w art. 457;

    3) zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania;

    4) zwolnienia z zajęć służbowych, o którym mowa w art. 276 ust. 1 pkt 1 i 3-6;

    5) innej nieobecności trwającej co najmniej 1 miesiąc kalendarzowy.

    6. Jeżeli po przyznaniu świadczenia motywacyjnego wystąpią okoliczności, o których mowa w ust. 3 i 5, wstrzymanie wypłaty świadczenia motywacyjnego następuje z dniem zaistnienia tych okoliczności. Wstrzymanie wypłaty świadczenia motywacyjnego następuje w formie dokumentu wydawanego dla celów ewidencyjnych przez organ, który przyznał to świadczenie.

    7. Do ustalania wysokości świadczenia motywacyjnego przepis art. 435 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Źródła: przepis występuje w 3 z 4 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2025 poz. 825. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.