1. Prawo do świadczeń z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej ustala się zgodnie z ustawodawstwem Umawiającej się Strony, któremu podlegał ubezpieczony w chwili wypadku przy pracy lub podczas wykonywania pracy, w wyniku której powstała u niego choroba zawodowa.

2. Jeżeli praca, która spowodowała chorobę zawodową była wykonywana zgodnie z ustawodawstwem każdej z Umawiających się Stron, to prawo do świadczeń z tytułu choroby zawodowej ustala instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony, której ustawodawstwo miało zastosowanie jako ostatnie do ubezpieczonego, wykonującego pracę, która spowodowała chorobę zawodową. Jeżeli instytucja właściwa tej Umawiającej się Strony, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem, nie

przyzna prawa do świadczeń z tytułu choroby zawodowej, wówczas prawo do tych świadczeń ustala instytucja właściwa drugiej Umawiającej się Strony, zgodnie ze stosowanym przez nią ustawodawstwem.

3. W przypadku świadczeń z tytułu czasowej niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową stosuje się odpowiednio artykuł 10 niniejszej Umowy.