Art. 34.

W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2022 r. poz. 457, 1079, 1250, 1604, 2185 i 2515) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 23:

a) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

6. Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane na okres niezbędny do wznoszenia lub wykorzystywania sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń, jednak nie dłuższy niż 35 lat, liczony od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. W przypadku morskiej farmy wiatrowej, o której mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych, pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane na okres od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, do upływu 30 lat od dnia, w którym rozpoczęto wykorzystanie tej morskiej farmy wiatrowej.

b) w ust. 6g wyrazy „terminu określonego” zastępuje się wyrazami „terminów określonych”;

2) w art. 26:

a) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

5. Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane na okres niezbędny do układania i utrzymywania kabli lub rurociągów, jednak nie dłuższy niż 35 lat, liczony od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. W przypadku zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych lub jego elementów, pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane na okres od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, do upływu 30 lat od dnia, w którym rozpoczęto wykorzystanie morskiej farmy wiatrowej, z której wyprowadzana jest moc za pomocą tego zespołu urządzeń lub jego elementów.

b) w ust. 8 wyrazy „terminu określonego” zastępuje się wyrazami „terminów określonych”;

3) w art. 27b po ust. 1a dodaje się ust. 1aa w brzmieniu:

1aa. W odniesieniu do pozwoleń na wznoszenie lub wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich dla morskich farm wiatrowych, o których mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych, 30% pełnej kwoty opłaty dodatkowej, o której mowa w ust. 1, uiszcza się w terminie 30 dni od dnia, w którym rozpoczęto budowę przedsięwzięcia. Ust. 1 pkt 2 nie stosuje się.

4) w art. 37i w ust. 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

Wyniki tej oceny oraz raport są przekazywane ministrom właściwym do spraw: budownictwa, energii, gospodarki morskiej, gospodarki wodnej, klimatu, środowiska, planowania i zagospodarowania przestrzennego, mieszkalnictwa i rozwoju regionalnego.

5) w art. 66a dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

4. Dla pozwoleń, o których mowa w art. 26 ust. 1, i uzgodnień, o których mowa w art. 27 ust. 1, dotyczących zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych lub jego elementów, wydanych przed dniem 1 czerwca 2019 r. dla przedsięwzięć, dla których przed dniem 1 czerwca 2019 r. wydano pozwolenie, o którym mowa w art. 23 ust. 1, dotyczące morskiej farmy wiatrowej, o której mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych, za które podmiot, któremu udzielono tego pozwolenia, uiścił przed dniem 1 czerwca 2019 r. opłatę, o której mowa w art. 27b ust. 1 pkt 1, nie stosuje się art. 26 ust. 6.

5. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 2 lub 3 nie zostanie rozpoczęte układanie kabli wchodzących w skład zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych lub jego elementów, dla których wydano pozwolenia i uzgodnienia, o których mowa w ust. 4, organ, który wydał te pozwolenia i uzgodnienia, stwierdza, w drodze decyzji, ich wygaśnięcie.