§ 16.

1. Program operacyjny oraz plan techniczno-ekonomiczny poszczególnych jednostek produkcyjnych podlegają monitoringowi przez ministra, w szczególności pod względem wyników prowadzonej działalności i jej wpływu na system wsparcia.

2. Monitoring systemu wsparcia w zakresie dopłat jest prowadzony w cyklach kwartalnych.

3. W przypadku gdy:

1) zostaną przekroczone ustalone poziomy odchyleń od wskaźników efektywności zawartych w programie operacyjnym lub planie techniczno-ekonomicznym lub

2) wystąpi zdarzenie nadzwyczajne mające wpływ na funkcjonowanie danej jednostki produkcyjnej rozumiane jako zdarzenie, któremu nie można było zapobiec przy zachowaniu należytej staranności wymaganej w ramach typowej, bieżącej działalności, które jest zewnętrzne i pozostaje poza kontrolą przedsiębiorcy

- minister lub wskazany przez niego podmiot przeprowadza weryfikację nadzwyczajną przy udziale komisji powołanej przez przedsiębiorstwo górnicze, zwanej dalej „komisją”.

4. W ramach weryfikacji nadzwyczajnej komisja przedstawia ministrowi stanowisko zawierające rekomendacje co do dalszych działań, w tym propozycję programu naprawczego, w terminie wspólnie uzgodnionym, nie później jednak niż 3 tygodnie od wystąpienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3.

5. W ramach weryfikacji nadzwyczajnej minister lub podmiot przez niego wskazany przeprowadza analizę sytuacji jednostki produkcyjnej z uwzględnieniem przyczyn, które doprowadziły do weryfikacji, i ich wpływu na założony model funkcjonowania jednostki produkcyjnej określony w programie operacyjnym, w tym wpływu na kluczowe wskaźniki efektywności, oraz przygotowuje rekomendacje dalszych działań, w tym, o ile będzie to możliwe, program naprawczy, uwzględniając jednocześnie stanowisko komisji lub przygotowany przez nią program naprawczy.

6. Weryfikacja nadzwyczajna trwa nie dłużej niż 6 tygodni od wystąpienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3.

7. Jeżeli zdarzenie nadzwyczajne spowoduje całkowite wstrzymanie produkcji, w okresie weryfikacji nadzwyczajnej minister ogranicza dopłatę do wysokości kosztów stałych jednostki produkcyjnej niezbędnych do podtrzymania funkcjonowania jednostki z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa prowadzenia ruchu zakładu górniczego.