§ 6.

1. Postanowienie o zastosowaniu środka zawiera:

1) określenie stopnia, imię i nazwisko, określenie stanowiska wydającego postanowienie;

2) datę i miejsce wydania postanowienia;

3) określenie podstawy prawnej wydania postanowienia;

4) dane żołnierza, wobec którego zastosowano środek, w tym jego imię, nazwisko, imię ojca, adres zamieszkania, przynależność służbową, serię i numer dokumentu, na podstawie którego ustalono tożsamość;

5) wskazanie okoliczności stanowiących podstawę zastosowania środka, określonych odpowiednio w art. 375 albo art. 376 ust. 1, albo art. 377 ust. 5 ustawy;

6) określenie rodzaju i zakresu zastosowanego środka ze wskazaniem czasu, na jaki został zastosowany;

7) sposób postępowania w odniesieniu do wykonania postanowienia o zastosowaniu środka, jeśli stwierdzono przeciwwskazania zdrowotne do osadzenia żołnierza w izbie zatrzymań - w przypadku zastosowania środka, o którym mowa w art. 374 ust. 1 pkt 2 ustawy;

8) informację o konieczności potrącenia części uposażenia na podstawie art. 457 ust. 2 i 3 albo art. 487 ust. 2 i 3 ustawy - w przypadku gdy wraz z zastosowaniem środka stwierdza się zawinioną przez żołnierza niemożność wykonywania zadań służbowych;

9) informację o prawie do złożenia zażalenia na postanowienie, ze wskazaniem terminu na jego wniesienie oraz podmiotu właściwego do jego rozpatrzenia;

10) podpis osoby wydającej postanowienie.

2. Postanowienie o zastosowaniu środka podpisuje osoba je wydająca oraz inne osoby biorące udział w czynnościach. Żołnierzowi przed wykonaniem środka przekazuje się ustnie informacje, o których mowa w ust. 1.

3. Zażalenie, o którym mowa w art. 378 ust. 1 ustawy, żołnierz składa poprzez wydającego postanowienie o zastosowaniu środka. Postanowienie o sposobie rozpatrzenia zażalenia przekazuje się żołnierzowi najpóźniej w terminie 14 dni, licząc od dnia przyjęcia zażalenia.

4. Rozpatrujący zażalenie może postanowienie utrzymać w mocy, zmienić je w części albo uchylić je w całości. Postanowienie o rozpatrzeniu zażalenia jest ostateczne.

5. Stwierdzenie wygaśnięcia postanowienia o zastosowaniu środka następuje w drodze postanowienia:

1) w momencie ustania przyczyn zastosowania środka, tj. ustania stanu nietrzeźwości lub odurzenia po użyciu alkoholu, środków odurzających, substancji psychotropowych lub innych podobnie działających substancji lub środków;

2) z końcem dnia, w którym wobec żołnierza zastosowano środek w postaci niedopuszczenia do wykonywania czynności służbowych;

3) nie później niż z upływem 24 godzin od momentu osadzenia żołnierza w izbie zatrzymań;

4) z chwilą doprowadzenia żołnierza do miejsca zamieszkania lub zakwaterowania albo do izby chorych lub zakładu opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 376 ust. 2 ustawy.

6. Postanowienie o wygaśnięciu zastosowania środka zawiera elementy wymienione w ust. 1 pkt 1-4 i 10 oraz informację stwierdzającą wygaśnięcie zastosowania środka. Postanowienie niezwłocznie doręcza się żołnierzowi objętemu środkiem bezpośrednio lub za pośrednictwem przełożonego tego żołnierza.

7. Postanowienie o wygaśnięciu zastosowania środka wydaje niezwłocznie w przypadkach, o których mowa w ust. 5:

1) w pkt 1 i 3 - służba dyżurna izby zatrzymań, do której doprowadzono żołnierza celem realizacji środka osadzenia w izbie zatrzymań;

2) w pkt 2 - podmiot, który wydał postanowienie o zastosowaniu wobec żołnierza tego środka;

3) w pkt 4 - podmiot, który wydał postanowienie o zastosowaniu wobec żołnierza środka po uzyskaniu informacji od realizującego czynność doprowadzenia do podmiotów wskazanych w ust. 5 pkt 4.

8. W sytuacji, o której mowa w ust. 7 pkt 1, odpis postanowienia przesyła się niezwłocznie do podmiotu, który wydał postanowienie o zastosowaniu środka wobec żołnierza.

9. Uchylenie lub zmianę postanowienia o zastosowaniu środka stwierdza się w postanowieniu, które doręcza się żołnierzowi, wobec którego zastosowano ten środek. Postanowienie w tym zakresie zawiera elementy wymienione w ust. 1 w pkt 1-4 i 10 oraz informację stwierdzającą uchylenie lub zmianę postanowienia ze wskazaniem zakresu uchylenia lub zmiany treści pierwotnego postanowienia.