Art. 22.

1. Podmiot inny niż gmina będący pośredniczącym podmiotem węglowym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, który dokonał sprzedaży paliwa stałego w ramach zakupu preferencyjnego osobie fizycznej w gospodarstwie domowym bez przyjęcia od tej osoby zaświadczenia lub w ilości przekraczającej ilość tego paliwa stałego określoną dla danego okresu objętego zaświadczeniem w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 2, podlega karze pieniężnej w wysokości 5000 złotych za każdy przypadek dokonania takiej sprzedaży.

2. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza w drodze decyzji Szef Krajowej Administracji Skarbowej.

3. Termin zapłaty kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, wynosi 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stała się ostateczna.

4. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, jest wpłacana na rachunek bankowy właściwego ze względu na miejsce dokonania sprzedaży organu podatkowego i stanowi dochód budżetu państwa.