Art. 10.

1. Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 12a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, który nie wyprowadził partii leżakowanego alkoholu w rozumieniu art. 12a ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 ze składu podatkowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 143, 1137, 1488 i 1967) przed dniem wejścia w życie art. 12a ust. 1-3 ustawy zmienianej w art. 1, może w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie tych przepisów umieszczać w ewidencji leżakowania, o której mowa w art. 12a ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, informacje, o których mowa w art. 12a ust. 2 pkt 3-5 ustawy zmienianej w art. 1, na podstawie:

1) danych zawartych:

a) w ewidencji wyrobów akcyzowych, o której mowa w art. 138a ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym,

b) w dokumentacji kontroli nad produkcją alkoholu etylowego, obrotem nim i jego zużyciem, o której mowa w art. 138d ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym;

2) informacji, zgodnie z którymi ten przedsiębiorca dotychczas dokumentował okres leżakowania najmłodszego składnika alkoholowego.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2, przechowuje się przez 5 lat, licząc od dnia wyprowadzenia ostatniej partii leżakowanego alkoholu etylowego ze składu podatkowego.