Art. 6.
Ustawa z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw · DU 2022 poz. 1967
Treść w tym tekście
1. Odbiorcy ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, w celu umożliwienia stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, składają sprzedawcy ciepła oświadczenie, które zawiera:
1) oświadczenie o spełnieniu warunków pozwalających na uznanie ich za odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4;
2) wskazanie danych służących określeniu szacunkowej ilości ciepła, które będzie zużywane na potrzeby:
a) podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4,
b) gospodarstw domowych w lokalach mieszkalnych i na potrzeby części wspólnych budynków wielolokalowych oraz
c) inne niż określone w lit. a i b;
3) określenie szacowanej ilości ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w pkt 2.
2. Określenie szacunkowej ilości ciepła w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, jest dokonywane przez odbiorcę zgodnie z zasadami określonymi w art. 45a ustawy - Prawo energetyczne lub z uwzględnieniem powierzchni lokali, charakteru prowadzonej w nich działalności oraz posiadanych danych historycznych.
3. Osoba działająca w imieniu i na rzecz odbiorcy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, która mimo ciążącego na niej obowiązku nie złożyła oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, albo w oświadczeniu tym określiła szacowaną ilość ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w sposób rażąco sprzeczny z ust. 2, ponosi na zasadzie winy odpowiedzialność wobec podmiotu określonego w art. 4 ust. 1 pkt 4 do kwoty stanowiącej iloczyn różnicy w średniej ceny wytwarzania ciepła wytwórcy, a średnią ceną wytwarzania ciepła z rekompensatą oraz ilością ciepła zużytego na potrzeby, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
4. Niezłożenie przez odbiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 21 dni od dnia nabycia uprawnienia do stosowania wobec niego średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, uprawnia sprzedawcę ciepła do niestosowania wobec tego odbiorcy średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą.
5. Złożenie przez odbiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, po upływie terminu określonego w ust. 4, zobowiązuje sprzedawcę ciepła do stosowania wobec tego odbiorcy średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą ze skutkiem od miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono oświadczenie.
6. Wprowadzenie do stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą nie powoduje konieczności zmiany umowy sprzedaży ciepła lub umowy kompleksowej.
7. Odbiorca ciepła składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, przy każdej zmianie danych, o których mowa w tym przepisie.
Wersje
-
Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2024 poz. 1509 (ogł. 14 października 2024)
1. Odbiorcy ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, w celu umożliwienia stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą lub maksymalnej ceny dostawy ciepła, składają sprzedawcy ciepła oświadczenie, które zawiera:
1) oświadczenie o spełnieniu warunków pozwalających na uznanie ich za odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4;
2) wskazanie danych służących określeniu szacunkowej ilości ciepła, które będzie zużywane na potrzeby:
a) podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4,
b) gospodarstw domowych w lokalach mieszkalnych i na potrzeby części wspólnych budynków wielolokalowych oraz
c) inne niż określone w lit. a i b;
3) określenie szacowanej ilości ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w pkt 2.
2. Określenie szacunkowej ilości ciepła w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, jest dokonywane przez odbiorcę zgodnie z zasadami określonymi w art. 45a ustawy - Prawo energetyczne lub z uwzględnieniem powierzchni lokali, charakteru prowadzonej w nich działalności oraz posiadanych danych historycznych.
3. Osoba działająca w imieniu i na rzecz odbiorcy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, która mimo ciążącego na niej obowiązku nie złożyła oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, albo w oświadczeniu tym określiła szacowaną ilość ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w sposób rażąco sprzeczny z ust. 2, ponosi na zasadzie winy odpowiedzialność wobec podmiotu określonego w art. 4 ust. 1 pkt 4 do kwoty stanowiącej iloczyn różnicy:
1) średniej ceny wytwarzania ciepła wytwórcy i średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą,
2) ceny dostawy ciepła i maksymalnej ceny dostawy ciepła
- oraz ilości ciepła zużytego na potrzeby, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
4. Niezłożenie przez odbiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 21 dni od dnia nabycia uprawnienia do stosowania wobec niego średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą lub maksymalnej ceny dostawy ciepła, uprawnia sprzedawcę ciepła do niestosowania wobec tego odbiorcy średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą lub maksymalnej ceny dostawy ciepła.
5. Złożenie przez odbiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, po upływie terminu określonego w ust. 4, zobowiązuje sprzedawcę ciepła do stosowania wobec tego odbiorcy średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą lub maksymalnej ceny dostawy ciepła ze skutkiem od miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono oświadczenie.
6. Wprowadzenie do stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą lub maksymalnej ceny dostawy ciepła nie powoduje konieczności zmiany umowy sprzedaży ciepła lub umowy kompleksowej.
7. Odbiorca ciepła składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, przy każdej zmianie danych, o których mowa w tym przepisie.
-
Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2023 poz. 1772 (ogł. 1 września 2023)
1. Odbiorcy ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, w celu umożliwienia stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą lub maksymalnej ceny dostawy ciepła, składają sprzedawcy ciepła oświadczenie, które zawiera:
1) oświadczenie o spełnieniu warunków pozwalających na uznanie ich za odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4;
2) wskazanie danych służących określeniu szacunkowej ilości ciepła, które będzie zużywane na potrzeby:
a) podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4,
b) gospodarstw domowych w lokalach mieszkalnych i na potrzeby części wspólnych budynków wielolokalowych oraz
c) inne niż określone w lit. a i b;
3) określenie szacowanej ilości ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w pkt 2.
2. Określenie szacunkowej ilości ciepła w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, jest dokonywane przez odbiorcę zgodnie z zasadami określonymi w art. 45a ustawy - Prawo energetyczne lub z uwzględnieniem powierzchni lokali, charakteru prowadzonej w nich działalności oraz posiadanych danych historycznych.
3. Osoba działająca w imieniu i na rzecz odbiorcy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, która mimo ciążącego na niej obowiązku nie złożyła oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, albo w oświadczeniu tym określiła szacowaną ilość ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w sposób rażąco sprzeczny z ust. 2, ponosi na zasadzie winy odpowiedzialność wobec podmiotu określonego w art. 4 ust. 1 pkt 4 do kwoty stanowiącej iloczyn różnicy:
1) średniej ceny wytwarzania ciepła wytwórcy i średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą,
2) ceny dostawy ciepła i maksymalnej ceny dostawy ciepła
- oraz ilości ciepła zużytego na potrzeby, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
4. Niezłożenie przez odbiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 21 dni od dnia nabycia uprawnienia do stosowania wobec niego średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, uprawnia sprzedawcę ciepła do niestosowania wobec tego odbiorcy średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą lub maksymalnej ceny dostawy ciepła.
5. Złożenie przez odbiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, po upływie terminu określonego w ust. 4, zobowiązuje sprzedawcę ciepła do stosowania wobec tego odbiorcy średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą lub maksymalnej ceny dostawy ciepła ze skutkiem od miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono oświadczenie.
6. Wprowadzenie do stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą lub maksymalnej ceny dostawy ciepła nie powoduje konieczności zmiany umowy sprzedaży ciepła lub umowy kompleksowej.
7. Odbiorca ciepła składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, przy każdej zmianie danych, o których mowa w tym przepisie.
Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 8 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 1.
-
Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2022 poz. 1967 (ogł. 19 września 2022) ten tekst
1. Odbiorcy ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, w celu umożliwienia stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, składają sprzedawcy ciepła oświadczenie, które zawiera:
1) oświadczenie o spełnieniu warunków pozwalających na uznanie ich za odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4;
2) wskazanie danych służących określeniu szacunkowej ilości ciepła, które będzie zużywane na potrzeby:
a) podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4,
b) gospodarstw domowych w lokalach mieszkalnych i na potrzeby części wspólnych budynków wielolokalowych oraz
c) inne niż określone w lit. a i b;
3) określenie szacowanej ilości ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w pkt 2.
2. Określenie szacunkowej ilości ciepła w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 1, jest dokonywane przez odbiorcę zgodnie z zasadami określonymi w art. 45a ustawy - Prawo energetyczne lub z uwzględnieniem powierzchni lokali, charakteru prowadzonej w nich działalności oraz posiadanych danych historycznych.
3. Osoba działająca w imieniu i na rzecz odbiorcy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, która mimo ciążącego na niej obowiązku nie złożyła oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, albo w oświadczeniu tym określiła szacowaną ilość ciepła, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w sposób rażąco sprzeczny z ust. 2, ponosi na zasadzie winy odpowiedzialność wobec podmiotu określonego w art. 4 ust. 1 pkt 4 do kwoty stanowiącej iloczyn różnicy w średniej ceny wytwarzania ciepła wytwórcy, a średnią ceną wytwarzania ciepła z rekompensatą oraz ilością ciepła zużytego na potrzeby, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
4. Niezłożenie przez odbiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w terminie 21 dni od dnia nabycia uprawnienia do stosowania wobec niego średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, uprawnia sprzedawcę ciepła do niestosowania wobec tego odbiorcy średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą.
5. Złożenie przez odbiorcę, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4, oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, po upływie terminu określonego w ust. 4, zobowiązuje sprzedawcę ciepła do stosowania wobec tego odbiorcy średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą ze skutkiem od miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono oświadczenie.
6. Wprowadzenie do stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą nie powoduje konieczności zmiany umowy sprzedaży ciepła lub umowy kompleksowej.
7. Odbiorca ciepła składa oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, przy każdej zmianie danych, o których mowa w tym przepisie.
Źródła: przepis występuje w 3 z 3 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.