Art. 8.

1. Dyrektor generalny Wyższego Urzędu Górniczego przejmuje zadania wymienione w art. 167 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, przy czym czynności dokonane przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego pozostają w mocy.

2. Osoby, które do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zajmowały stanowisko dyrektora oraz zastępcy dyrektora Specjalistycznego Urzędu Górniczego, stają się pracownikami służby cywilnej zatrudnionymi w Wyższym Urzędzie Górniczym na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.

3. Dyrektor generalny Wyższego Urzędu Górniczego wyznaczy osobom, o których mowa w ust. 2, stanowisko pracy zgodne z ich kwalifikacjami i umiejętnościami zawodowymi.

4. Pracownicy, którzy do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wykonywali obowiązki służbowe w Specjalistycznym Urzędzie Górniczym, oraz pracownicy, którzy wykonują obowiązki służbowe w okręgowych urzędach górniczych, stają się pracownikami Wyższego Urzędu Górniczego w rozumieniu art. 167 ust. 5a i 5b ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

5. Dyrektor generalny Wyższego Urzędu Górniczego wyznaczy pracownikom wykonującym obowiązki służbowe w Specjalistycznym Urzędzie Górniczym, innym niż wymienieni w ust. 2, stanowisko pracy w komórce organizacyjnej Wyższego Urzędu Górniczego właściwej ze względu na dotychczas wykonywane obowiązki służbowe, uwzględniając kwalifikacje i umiejętności zawodowe tych pracowników, i za wynagrodzeniem nie niższym niż otrzymywane na stanowisku ostatnio zajmowanym w Specjalistycznym Urzędzie Górniczym.