Art. 7.

1. W przypadku gdy wskaźnik waloryzacji, o którym mowa w art. 89 ustawy zmienianej w art. 1, w 2021 r. jest wyższy niż 104,16%, kwota najniższej renty z tytułu niezdolności do pracy dla osób całkowicie niezdolnych do pracy, kwota najniższej emerytury oraz kwota renty rodzinnej, o których mowa w art. 1, kwota świadczenia przedemerytalnego, o której mowa w art. 3 pkt 1, wzrasta o kwotę stanowiącą różnicę między kwotą świadczenia w wysokości przysługującej w dniu 28 lutego 2021 r. podwyższoną w ramach waloryzacji wskaźnikiem, o którym mowa w art. 89 ustawy zmienianej w art. 1, a kwotą tego świadczenia podwyższoną o kwotę, o której mowa w art. 6 ust. 1.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do kwoty najniższej renty z tytułu niezdolności do pracy dla osób częściowo niezdolnych do pracy, o której mowa w art. 1, i kwoty świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w art. 3 pkt 2.

3. Kwota miesięcznego progu uprawniającego do świadczenia wyrównawczego, o którym mowa w art. 4, oraz kwota miesięcznego progu uprawniającego do świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, o którym mowa w art. 5, wzrasta o kwotę stanowiącą różnicę między kwotą progu w wysokości przysługującej w dniu 28 lutego 2021 r. podwyższoną w ramach waloryzacji wskaźnikiem, o którym mowa w art. 89 ustawy zmienianej w art. 1, a kwotą tego progu podwyższoną o kwotę, o której mowa w art. 6 ust. 1.

4. Podstawę wymiaru renty inwalidzkiej, o której mowa w art. 2, oraz kwoty emerytury częściowej, o której mowa w art. 6 ust. 6, w wysokości obowiązującej w dniu 28 lutego 2021 r. oblicza się przy zastosowaniu wskaźnika waloryzacji, o którym mowa w art. 6 ust. 1.