§ 8.

1. Planowane koszty robót budowlanych oblicza się metodą wskaźnikową, jako sumę iloczynów wskaźnika cenowego i liczby jednostek odniesienia, według wzoru:

w którym poszczególne symbole oznaczają:

W RB - wartość planowanych kosztów robót budowlanych;

W Ci - wskaźnik cenowy i-tego składnika kosztów;

n i - liczbę jednostek odniesienia dla i-tego składnika kosztów.

2. Podstawę obliczenia planowanych kosztów robót budowlanych stanowią:

1) program funkcjonalno-użytkowy;

2) wskaźniki cenowe.

3. Składniki kosztów ustala się z uwzględnieniem struktury systemu klasyfikacji Wspólnego Słownika Zamówień, stosując, w zależności od zakresu i rodzaju robót budowlanych objętych zamówieniem, odpowiednio grupy, klasy lub kategorie robót określonych we Wspólnym Słowniku Zamówień.

4. Jeżeli zamówienie na roboty budowlane obejmuje budowę w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351), to składniki kosztów odpowiadają co najmniej grupom robót w rozumieniu Wspólnego Słownika Zamówień i obejmują:

1) koszty robót przygotowania terenu;

2) koszty robót budowy obiektów podstawowych;

3) koszty robót instalacyjnych;

4) koszty robót wykończeniowych;

5) koszty robót związanych z zagospodarowaniem terenu i budową obiektów pomocniczych.

5. Wskaźnik cenowy danego składnika kosztów określa się na podstawie danych rynkowych lub w przypadku braku takich danych - na podstawie powszechnie stosowanych katalogów i informatorów cenowych.

6. Liczbę jednostek odniesienia określa się na podstawie programu funkcjonalno-użytkowego.