§ 10.

1. W przypadku budowy ogólnodostępnej stacji ładowania o mocy nie mniejszej niż 50 kW i mniejszej niż 150 kW, w której co najmniej jeden punkt ładowania umożliwia świadczenie usługi ładowania prądem stałym i ma moc nie mniejszą niż 50 kW, lub przebudowy ogólnodostępnej stacji ładowania skutkującej przyrostem jej mocy do mocy nie mniejszej niż 50 kW i mniejszej niż 150 kW oraz możliwością świadczenia usługi ładowania prądem stałym z mocą nie mniejszą niż 50 kW w przypadku co najmniej jednego punktu ładowania, intensywność pomocy nie może przekroczyć 30% kosztów kwalifikowalnych.

2. Intensywność pomocy, o której mowa w ust. 1, ulega zwiększeniu o 15 punktów procentowych, jeżeli ogólnodostępna stacja ładowania jest usytuowana w gminie, w której na dzień 31 grudnia przedostatniego roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym został złożony wniosek o udzielenie pomocy:

1) liczba mieszkańców nie przekraczała 100 000 lub

2) zostało zarejestrowanych mniej niż 60 000 pojazdów samochodowych, lub

3) mniej niż 400 pojazdów samochodowych przypadało na 1000 mieszkańców.

3. Zwiększenie intensywności pomocy, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania do ogólnodostępnej stacji ładowania usytuowanej w pasie drogowym drogi ekspresowej albo autostrady.

4. W przypadku budowy ogólnodostępnej stacji ładowania o mocy nie mniejszej niż 150 kW, w której co najmniej jeden punkt ładowania umożliwia świadczenie usługi ładowania prądem stałym i ma moc nie mniejszą niż 150 kW, lub przebudowy ogólnodostępnej stacji ładowania skutkującej przyrostem jej mocy do mocy nie mniejszej niż 150 kW oraz możliwością świadczenia usługi ładowania prądem stałym z mocą nie mniejszą niż 150 kW w przypadku co najmniej jednego punktu ładowania, intensywność pomocy nie może przekroczyć 50% kosztów kwalifikowalnych.