§ 2.

Żołnierz w czasie wykonywania zadań służbowych jest zwolniony od obowiązku noszenia umundurowania oraz oznak wojskowych w przypadku:

1) prowadzenia prac, robót i czynności specjalistycznych wymagających, według odrębnych przepisów, stosowania odzieży ochronnej lub roboczej albo ubioru specjalnego;

2) służbowego wyjazdu za granicę, chyba że organ wojskowy delegujący żołnierza określi czynności, których wykonywanie za granicą wymaga występowania w umundurowaniu oraz oznakach wojskowych, z zastrzeżeniem § 5;

3) uzasadnionego względami zdrowotnymi wniosku lekarza wojskowego, za zgodą przełożonego żołnierza;

4) występowania przed organami i urzędami cywilnymi, za zgodą przełożonego żołnierza;

5) leczenia i rehabilitacji;

6) udzielania świadczeń zdrowotnych, w szczególności badaniu stanu zdrowia, rozpoznaniu chorób i zapobieganiu im, udzielaniu porad lekarskich, za zgodą przełożonego żołnierza;

7) wykonywania poza terenem wojskowym czynności o charakterze kulturalnym i sportowym;

8) udziału w sympozjach, kongresach, prelekcjach, zajęciach dydaktycznych oraz innych wystąpieniach o charakterze publicznym, a także wystąpieniach w środkach masowego przekazu za zgodą przełożonego żołnierza;

9) pobierania nauki poza Siłami Zbrojnymi Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadkach, o których mowa w art. 53 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.