§ 5.

1. Dowódca jednostki wojskowej może przyznać zapomogę, o której mowa w § 1 pkt 1 lit. a, na wniosek:

1) zainteresowanego żołnierza zawodowego;

2) innego przełożonego żołnierza zawodowego niż przełożony, o którym mowa w § 2 ust. 2;

3) organu przedstawicielskiego, o którym mowa w art. 108 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

2. Minister Obrony Narodowej może przyznać zapomogę, o której mowa w § 1 pkt 1 lit. a, żołnierzowi zawodowemu na wniosek:

1) zainteresowanego żołnierza zawodowego;

2) dowódcy jednostki wojskowej oraz jego przełożonych;

3) organu przedstawicielskiego, o którym mowa w art. 108 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, przesyła się Ministrowi Obrony Narodowej za pośrednictwem dyrektora departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw socjalnych.

4. Osobom, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. b-d, zapomoga może być przyznana na ich wniosek lub na wniosek dowódcy jednostki wojskowej oraz jego przełożonych.

5. Do wniosków, o których mowa w ust. 1-4, dołącza się dokumenty potwierdzające zaistnienie zdarzenia określonego w art. 84 ust. 1 pkt 2, ust. 1a albo ust. 1ab ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

6. Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy, o którym mowa w art. 84 ust. 1a albo 1ab ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, pełnił ostatnio służbę wojskową, informuje pisemnie małżonka żołnierza zawodowego, dzieci pozostające na utrzymaniu żołnierza zawodowego lub rodziców żołnierza zawodowego o możliwości wystąpienia do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o przyznanie zapomogi.