Art. 10.

1. W przypadku szczególnego zagrożenia spowodowanego przez agrofaga kwarantannowego dla Unii, o którym mowa w ustawie z dnia 13 lutego 2020 r. o ochronie roślin przed agrofagami, zwanego dalej „agrofagiem kwarantannowym dla Unii”, lub agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, lub w przypadku wystąpienia agrofaga kwarantannowego dla Unii, agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031 lub agrofaga niekwarantannowego spełniającego kryteria agrofaga kwarantannowego dla Unii na podstawie oceny, o której mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031, który nie występował dotychczas na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Główny Inspektor, na wniosek zainteresowanego podmiotu, może, w drodze decyzji, ze środków budżetowych z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw rolnictwa:

1) całkowicie albo częściowo pokryć koszty zwalczania lub zapobiegania rozprzestrzenianiu się tego agrofaga poniesione przez ten podmiot,

2) przyznać odszkodowanie za rzeczywistą szkodę poniesioną przez ten podmiot przy zwalczaniu lub zapobieganiu rozprzestrzeniania się tego agrofaga

- do wysokości środków budżetowych przeznaczonych na ten cel.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dokumenty potwierdzające poniesienie kosztów lub szkody, o których mowa w ust. 1.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się za pośrednictwem wojewódzkiego inspektora, który wydał decyzję dotyczącą zwalczania lub zapobiegania rozprzestrzenianiu się agrofaga, o którym mowa w ust. 1. Wojewódzki inspektor opiniuje ten wniosek i przekazuje go niezwłocznie Głównemu Inspektorowi, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego wniosku.

4. Przy wydatkowaniu środków budżetowych na cele, o których mowa w ust. 1, Główny Inspektor nie stosuje przepisów o zamówieniach publicznych.