§ 3.

1. Bankowy Fundusz Gwarancyjny, zwany dalej „Funduszem”, w zakresie oceny profilu ryzyka podmiotu wnoszą cego składki stosuje następujące kategorie ryzyka:

1) kapitał;

2) płynność i finansowanie;

3) jakość aktywów;

4) model prowadzenia działalności i zarządzanie;

5) potencjalne straty Funduszu.

2. Do oceny kategorii ryzyka, o której mowa w ust. 1:

1) pkt 1, wykorzystuje się co najmniej następujące wskaźniki ryzyka:

a) wskaźnik dźwigni,

b) wskaźnik pokrycia kapitałem lub wskaźnik kapitału podstawowego Tier 1, o którym mowa w art. 92 ust. 2 lit. a rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

2) pkt 2, wykorzystuje się co najmniej następujące wskaźniki ryzyka:

a) wskaźnik pokrycia wypływów netto,

b) wskaźnik stabilnego finansowania netto;

3) pkt 3, wykorzystuje się co najmniej wskaźnik jakości kredytów;

4) pkt 4, wykorzystuje się co najmniej następujące wskaźniki ryzyka:

a) wskaźnik relacji aktywów ważonych ryzykiem do aktywów ogółem,

b) wskaźnik stopy zwrotu z aktywów;

5) pkt 5, wykorzystuje się co najmniej wskaźnik relacji aktywów nieobciążonych do środków gwarantowanych.

3. Fundusz może wprowadzić dodatkowe wskaźniki ryzyka przypisane do kategorii ryzyka wskazanych w ust. 1.

4. W przypadku oceny profilu ryzyka oddziałów banków zagranicznych Fundusz może wyłączyć jeden lub więcej wskaźników, o których mowa w ust. 2, jeżeli wskaźniki te nie są dostępne w związku z charakterem prawnym oddziałów banków zagranicznych lub wymogami nadzorczymi, którym podlegają.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, Fundusz może zastąpić wyłączony wskaźnik najbardziej zbliżonym wskaźnikiem, odpowiednio odzwierciedlającym profil ryzyka oddziałów banków zagranicznych albo podwyższyć wagi pozostałych wskaźników ryzyka o łączną wagę wyłączonego wskaźnika.