Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 kwietnia 2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie wewnętrznych służb ochrony działających na terenach jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej

Rozporządzenie określa dla wewnętrznych służb ochrony działających na terenach jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej:

1) warunki i tryb ich tworzenia;

2) strukturę organizacyjną i zakres działania;

3) uzbrojenie i wyposażenie;

4) warunki zatrudnienia pracowników;

5) umundurowanie i odznaki służbowe.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia;

2) (uchylony);

3) terenach jednostek wojskowych - rozumie się przez to nieruchomości Skarbu Państwa będące w trwałym zarządzie jednostki organizacyjnej lub wykorzystywane na podstawie innych tytułów prawnych;

4) dowódcach jednostek wojskowych - rozumie się przez to również komendantów, dyrektorów oraz szefów jednostek wojskowych, o których mowa w pkt 5;

5) jednostkach wojskowych - rozumie się przez to jednostki wojskowe, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 330, 730 i 1726);

6) pracowniku ochrony - rozumie się przez to komendanta, zastępcę komendanta, dowódcę warty i wartowników;

7) oddziale wart cywilnych - rozumie się przez to wewnętrzne służby ochrony jednostek wojskowych, powołane do ochrony mienia wojskowego i osób.

Oddziały wart cywilnych tworzą dowódcy rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódca Garnizonu Warszawa, Szef Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej oraz szefowie (dyrektorzy), którym są podporządkowane jednostki wojskowe, o których mowa w § 2 pkt 5, na wniosek dowódców podległych jednostek wojskowych.

Warunkiem utworzenia w jednostce wojskowej oddziału wart cywilnych jest wprowadzenie stosownych zmian do jej etatu oraz przydzielenie etatów kalkulacyjnych i środków na wynagrodzenia pracowników.

1. Po ogłoszeniu mobilizacji, wprowadzeniu stanu wojennego lub w czasie wojny ochronę terenów jednostek wojskowych sprawują oddziały wart cywilnych posiadające etat czasu „P” i „W”.

2. Ochrona, o której mowa w ust. 1, będzie realizowana przez pracowników oddziałów wart cywilnych, którym nadano pracownicze przydziały mobilizacyjne.

Tworzy się dwie kategorie oddziałów wart cywilnych:

1) I kategorii - przy liczbie wartowników ponad 30;

2) II kategorii - przy liczbie wartowników do 30.

1. W skład oddziału wart cywilnych wchodzą pracownicy ochrony: komendant, zastępca komendanta, dowódcy wart i wartownicy.

2. Zastępca komendanta oddziału wart cywilnych występuje tylko w oddziałach wart cywilnych I kategorii.

3. (uchylony).

4. Komendantowi mogą podlegać także portierzy i dozorcy.

W oddziale wart cywilnych wystawiających tylko jeden posterunek obowiązki komendanta pełni jeden z dowódców w art.

1. Do zakresu działania oddziału wart cywilnych należy w szczególności:

1) zapewnienie ochrony mienia wojskowego w granicach chronionych obszarów i obiektów jednostek wojskowych;

2) zapewnienie ochrony terenów i obiektów jednostek wojskowych oraz ważnych urządzeń jednostek wojskowych, znajdujących się poza granicami chronionych obszarów i obiektów;

3) kontrolowanie dokumentów uprawniających do wstępu, wjazdu i przebywania na terenach jednostek wojskowych, wynoszenia lub wywożenia mienia oraz wnoszenia lub wwożenia przedmiotów i materiałów niebezpiecznych, a także uniemożliwienie wejścia osób postronnych na tereny jednostek wojskowych oraz do obiektów chronionych;

4) konwojowanie mienia wojskowego, materiałów niejawnych, wartości pieniężnych, przedmiotów wartościowych lub niebezpiecznych jednostki wojskowej;

5) współpraca z Żandarmerią Wojskową i wojskowymi organami porządkowymi na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 431).

2. Szczegółowy zakres działania służby ochronnej określają dowódcy jednostek wojskowych, na podstawie odrębnych przepisów.

1. Na czas wykonywania zadań ochrony pracowników ochrony wyposaża się w broń i amunicję służbową, hełmy lub inne środki przymusu bezpośredniego.

2. Stosownie do wykonywanych zadań ochrony pracowników ochrony wyposaża się ponadto w: opatrunki osobiste, środki łączności radiotelefonicznej, latarki, ostrzegacze napadowe, maski przeciwgazowe, kamizelki taktyczne i ochronne (kuloodporne) oraz środki transportu.

3. Zestaw należności uzbrojenia i wyposażenia dla pracowników ochrony określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Decyzję o rodzaju uzbrojenia i wyposażenia oddziałów wart cywilnych w środki przymusu bezpośredniego podczas ochrony terenów, obiektów i urządzeń jednostek wojskowych podejmują osoby, o których mowa w § 3.

1. Broń palną i amunicję dla pracownika ochrony przydziela się rozkazem dowódcy jednostki wojskowej.

2. Pracownik ochrony może występować z bronią palną podczas pełnienia służby ochronnej i konwojowania oraz w czasie programowych szkoleń.

Oddział wart cywilnych powinien posiadać broń palną i amunicję oraz środki przymusu bezpośredniego na pełny stan pracowników ochrony zatrudnionych w jednostce wojskowej.

Broń i amunicja oddziału wart cywilnych podlega szczególnej ochronie, ewidencji i rozliczeniu, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Osoba ubiegająca się o zatrudnienie na stanowisku wartownika jest obowiązana mieć zaświadczenie, o którym mowa w art. 29 ust. 3 ustawy.

Pracownicy ochrony powinni posiadać aktualne wyniki badań lekarskich i psychologicznych stwierdzające przydatność do wykonywania zadań.

Komendantem może być osoba, która spełnia warunki, o których mowa w § 15 i § 16, posiada co najmniej wykształcenie średnie oraz co najmniej trzyletni staż pracy w oddziale wart cywilnych na stanowisku zastępcy komendanta lub dowódcy warty lub była co najmniej podoficerem zawodowym.

Przepis § 17 stosuje się odpowiednio do warunków zatrudnienia pracownika na stanowisku zastępcy komendanta, z tym że do jego zatrudnienia wymagany jest co najmniej dwuletni staż pracy w oddziale wart cywilnych na stanowisku dowódcy warty.

Dowódcą warty może być osoba, która spełnia warunki, o których mowa w § 15 i § 16, posiada co najmniej wykształcenie średnie oraz co najmniej roczny staż pracy w oddziale wart cywilnych na stanowisku wartownika lub jest co najmniej podoficerem rezerwy lub w stanie spoczynku.

(uchylony).

Wartownikiem może być osoba, która spełnia warunki, o których mowa w § 15 i § 16, i która została przeszkolona w zakresie posługiwania się bronią palną wykorzystywaną w danym oddziale wart cywilnych.

(uchylony).

W przypadkach nieuregulowanych w rozporządzeniu, w zakresie zatrudniania pracowników ochrony, stosuje się Kodeks pracy.

1. Pracownik ochrony otrzymuje umundurowanie służbowe na koszt jednostki wojskowej, w której jest zatrudniony.

2. W skład umundurowania wchodzą:

1) mundury, koszulobluza, czapka, ubranie zimowe, rękawice zimowe pracownika ochrony - w nadruku maskującym, składającym się z nieregularnych plam w kolorach ciemnozielonym, jasnozielonym, brązowym i czarnym;

2) bielizna, rękawice zimowe pięciopalcowe i czapka zimowa - w kolorze zielonym;

3) obuwie w kolorze brązowym;

4) pas w kolorze czarnym.

3. Wzory umundurowania określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

4. Zestaw należności umundurowania określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

1. Pracownik ochrony nosi na umundurowaniu odznaki stopni stanowisk służbowych koloru czarnego, oznakę identyfikacyjną z nazwiskiem oraz odznakę służbową.

2. Wzory odznak stopni stanowisk służbowych oraz odznaki służbowej są określone odpowiednio w załącznikach nr 4 i 5 do rozporządzenia.

1. Pracownik ochrony nabywa prawo do umundurowania z dniem nawiązania stosunku pracy.

2. Po upływie okresu używalności umundurowania albo po rozwiązaniu lub ustaniu stosunku pracy umundurowanie podlega zwrotowi, z wyjątkiem przedmiotów przechodzących na własność.

3. W razie utraty lub zniszczenia umundurowania albo jego części przed upływem okresu używalności, pracownik ochrony otrzymuje nowe umundurowanie na koszt jednostki wojskowej, jeżeli utrata lub zniszczenie nastąpiły bez winy pracownika ochrony przy wykonywaniu obowiązków służbowych.

4. Jeżeli utrata lub zniszczenie umundurowania nastąpiły z przyczyn innych niż wymienione w ust. 3, pracownik ochrony otrzymuje nowe umundurowanie po uiszczeniu równowartości tej części utraconego lub zniszczonego umundurowania, jaka przypada za czas od dnia utraty lub zniszczenia do końca okresu używalności.

5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w razie rozwiązania lub ustania stosunku pracy, jeżeli pracownik ochrony nie zwróci wydanych mu przedmiotów, z wyjątkiem przechodzących na własność.

1. Pracownikowi ochrony przysługuje ekwiwalent pieniężny, ustalony na podstawie cen przedmiotów mundurowych obowiązujących w danym roku, z tytułu:

1) za przedmioty umundurowania niewydane w naturze;

2) za używanie umundurowania przez okres dłuższy, aniżeli ustalony czas używalności.

2. Ekwiwalent, o którym mowa w ust. 1, ustalany jest corocznie decyzją Ministra Obrony Narodowej.

Nowe przedmioty umundurowania wydaje się po upływie okresu używalności przedmiotów wydanych na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów.

Dotychczas obowiązujące wzory umundurowania pracowników ochrony mogą być stosowane do wyczerpania zapasów, nie dłużej jednak niż do końca 2000 r.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.