§ 47.

1. W przypadku źródeł, o których mowa w § 13 ust. 1, które w 2018 r. brały udział w systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz które zostały oddane do użytku nie później niż w dniu 31 grudnia 2017 r., w taryfie zatwierdzonej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie wniosku złożonego w okresie jednego roku od dnia wejścia w życie rozporządzenia, do ceny ciepła, o której mowa w § 13 ust. 1 i 6, jednorazowo dolicza się:

1) w przypadku jednostek kogeneracji opalanych paliwami węglowymi - 1,36 zł/GJ,

2) w przypadku jednostek kogeneracji opalanych paliwami gazowymi - 0,78 zł/GJ,

3) w przypadku jednostek kogeneracji opalanych olejem opałowym - 0 zł/GJ,

4) w przypadku jednostek kogeneracji stanowiących instalacje odnawialnego źródła energii - 0 zł/GJ

- z tytułu pokrycia kosztów zakupu uprawnień do emisji gazów cieplarnianych w roku 2018, które nie zostały uwzględnione w cenie referencyjnej, o której mowa w § 13 ust. 2 i 3.

2. W przypadku źródeł, o których mowa w ust. 1, w których do wytwarzania ciepła zużywanych jest jednocześnie kilka rodzajów paliwa, kwotę, o której mowa w ust. 1, ustala się jako średnią z wartości podanych w ust. 1 pkt 1-4 ważoną planowanym udziałem energii chemicznej poszczególnych paliw zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła w tych źródłach.

3. W taryfie, która została zatwierdzona zgodnie z ust. 1 lub 2, wskaźnik wzrostu przychodów, obliczony zgodnie z § 13 ust. 6, zwiększa się odpowiednio o liczbę punktów procentowych odpowiadającą kwotom, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4 lub ust. 2.

4. Cena ciepła, o której mowa w § 13 ust. 1 i 6, w taryfie, która została zatwierdzona zgodnie z ust. 1 lub 2, może być wyższa od ceny referencyjnej, o której mowa w § 13 ust. 2.